
تقدیر رسیدن به اقیانوس و یکی شدن با بیکران است و بس
حال سیب هرچرخی که میخواهد بزند و در روی هر پاشنه ای که دوست دارد بچرخد
عاقبت قطره رسیدن به دریاست اینرا از آئینه زلال درونش میتوان شنید
بالا و پائین و چپ و راست همه بخشی از راه است حتی زمانی که قطره در مردابی متوقف شود و مرگ رویاهایش را بچشم ببیند
گیرم چند روزی هم کمال هم نشین در او اثر کند و رنگ و بوئی مردابی بخود بگیرد اما ذاتش پاک است و زلال، چون او جزئی از اقیانوس هاست
پس تو خواهی رسید بهر حال ، حتی اگر همه چیز برخلافش را بگوید
وقتی راهها بسته میشود یعنی قرار است معجزه ای رخ دهد درست مثل قطره ای که در مرداب گرفتار و بظاهر به بن بست ها رسیده ،
اما واقع نه اینطور است ولو از راه تبدیل و تبخیر و بر فراز ابرها و بر بال بادها که آنچه را درنگ میپنداشته با سرعتی چند چندان تلافی نماید و به آغوش بکشد .....اقیانوس را
چرا؟ چون اقیانوس تشنه است و اورا می جوید ☺