کسی گفت
زندگی
بزرگترین هدیه ی
خداوند است
مرگ در گوشه ای ایستاده بود
وبا شنیدن این سخنِ خام
خندید !
روزگار
چرخید و چرخید
تا او که در وصف زندگی
سخن سرایی کرده بود
غمگین و خسته
با تَنی پر از درد
و دلی
پر از غم و اندوه
در گوشه ای زانوهایش را
بغل کرده
و به نامردی روزگار
و بی رحمی های زندگی
می نگریست
چطور همه چیز
اینگونه دگرگون شد
و چطور برخلافِ تمام انتظاراتش
رنگ سبز زندگی
تیره و تار شد
چه زود تنها شد
شهرت ،پول ،جوانی ، نشاط
و حتی عشقش
همه و همه
یا کهنه شد و یا
برباد رفت
و حالا اینگونه
تک و تنها در کنج خلوت
غمبارش
حتی نمیتوانست انتظار بکشد
چون دیگر
چیزی برایش معنا نداشت
و در اینحال بود که
کسی شانه هایش را لمس کرد
برگشت و نگاه کرد
مرگ بود
به دلش نوری تازه تابید
برخواست و دوش به دوش
مرگ
به سمت جاودانگی و ابدیت
بدور از هر محدودیت
راهی شد
پس مرگ
بزرگترین هدیه ی خداوند است.
