
مدتی از گرسنگی مان نگذشته بود که
ناگهان ناری صدا زد
بیا اینجا را ببین زود باش
سریع به سمت او در آشپزخانه رفتم
و با صحنه ای عجیب مواجه شدم
روی سنگ اجاق یک کاسه ی بزرگ سفالی پر از آش قرار داشت!!
من با آش میانه ای نداشتم
اما الآن فرق می کرد
بعد کلی گرسنگی
در آن هوای سرد
کنار برف و رودخانه
وقتب بوی آش به مشامن رسید
دیوانه اش شدم!
خیلی می چسبید
و هوس انگیز بود ..
سریع از اتاق خواب
یک زیر انداز برداشتیم
و از خانه بیرون رفتیم
کنار جریان تند رود خانه
روی برفها
زیلو را روی زمین پهن کرده و همانجا
آن آش را
داغِ داغ ، نوش جان کردیم
دوباره چشمم به چراغ های انتهای راه افتاد
آنها را به ناری نشان دادم و گفتم
این همانجایی است که برایت تعریف کردم
اما حتی جرات فکر کردن به رفتن به آنجا را هم
نداشتم
چون از حضور دوباره ی
سایه نگهبان می ترسم
ما آنشب را با آش هدیه در آن فضای زیبا و رویایی سپری کردیم
بدون توجّه به اینکه:
آش از کجا آمده ؟؟ و آورنده ی آن کیست؟؟
و قابل تامل انگیزتر اینکه
کسانی به درون خانه
هم رفت و آمد دارند و هم
از حضور و حتی نیازهای ما
باخبرند ..