
در آسمان ستاره ها شکل عجیبی داشتند
خیلی پر نورتر و نزدیک تر...
درست مثل یک نقاشی!!
اشیاء عجیبی نیز با فاصله ای نچندان زیاد با سرعتی ملایم در آسمان معلق و در حرکت بودند
ساعتی مات و مبهوت بودم که
بادویدن سگ کنار جوی آبِ وسط حیاط
حواسم از آسمان پرت و متوجه جوی آب شدم
جلوتر رفتم کف جوبِ آب به رنگ سبز میدرخشید
و هرچیزی که در آب بود اعم از سنگریزه ها ، ماهی ها و ...
همه با نور درخشان سبز
فضایی شگفت را به نمایش گذاشته بودند
حال مطمئن شدم اینجا مکانی اسرار آمیز است
دستم را در آب کرده و مقداری آب برداشتم
چه زُلال و چقدر خنک ..!!
آن شب نیز سپری شد
و چند روزی به همین منوال گذشت
برخی روز ها در جزیره قدم میزدم
گاهی شنا میکردم
و زمانی به ماهیگیری مشغول میشدم
اما
در تمامی اوقات دلم مشغول آن دختر زیبا بود
شاید یکماهی گذشت ..
و فقط یکی دوبار آن دختر را دیدم
که اتفاق خاصی جز یک ملاقات از راه دور و چشمی بیشتر رخ نداد
همینکه میدانستم آنطرف آب در کلبه حضور دارد قلبم آرامش می یافت
وقتی بشدَّت دلتنگش میشدم فقط روبروی آن کلبه مینشستم و غرق تماشایش میشدم
در این یک ماه نیرویی مرموز نمیگذاشت نزدیک راهروی اسرار آمیز یا درخت شب نما شوم
و هروقت اراده میکردم به راهرو رفته یا درخت را بررسی کنم اتفاق غیر منتظره ای رخ داده و باعث منصرف شدن من میشد
و یا کلاً موضوع از یادم میرفت .
آسمان شب فقط در حیاط خانه ی زیر زمینی آنهم برخی از شبها اسرار آمیز میشد ..
در این مدت نسبتاً طولانی ، هم دفترچه ی خاطرات، صندوقچه را خواندم که حس خوبی به من میداد
و مرا در خیال، به آن دختر زیبا نزدیکتر میکرد چون دفترچه ی خاطرات ، درمورد دختری بود که از عالمی دیگر آمده و در جنگل گرفتار شده بود و باخود فکر میکردم این دختر دفترچه همان دختر زیبای کلبه نشین است
و هم چند کتاب از قفسه ی خانه ی زیر زمینی را بصورت کامل خواندم ...
هوا کم کم سرد میشد و به فصل زمستان وارد میشدیم ...