
اول سریع خودم را پشت بوته ای مخفی کردم
ولی او هیچ توجهی به اینطرف و جزیره نداشت
خیلی آرام با صورتی خندان همانجا نشسته بود
مطمئن شدم کلبه از آن اوست و این دختر راز چراغ روشن و نظم و ترتیب هیزم های چیده شده مقابل کلبه است
سگ هم مشغول بازی و سر و صدا بود
ولی آن دختر اصلاً نگاه نمیکرد
کم کم از پشت بوته بیرون آمدم
کنار آب ایستادم و به او خیره شدم
آنقدر ساکت و بی حرکت همانجا نشسته بود که با خود گفتم حتماً نابینا میباشد
برای همین بلند صدا کردم
هی سلام ، خانم خاااانم اینجا
ولی نه اصلاً عکس العملی نشان نمی داد
نگرانتر شدم آیا ناشنوا هم میباشد ؟؟؟؟
پس حتماً کسی با او زندگی و از او مراقبت میکند !
چند دقیقه بعد از جایش بلند شد
سگ متوجه او شد و شروع به پارس کردن نمود
و با حالت تهاجمی به طرف او در آب میرفت و دوباره برمیگشت
خِس خِس های سگ مراهم ترساند
برای همین فریاد زدم آروم باش
اما دختر با آرامش و بدون کوچکترین توجهی به سمت کلبه در جنگل راه افتاد
راه رفتنش را زیر نظر گرفتم
کاملاً عادی بود و هیچ نشانه ای از نابینا بودن در او دیده نمیشد!
به راحتی به سمت کلبه رفته تا از دید من پنهان گردید
سریع قایق را از آب ها خالی کردم
اینجا دیگر جای ماندن نبود
ترسی بی جهت از یک دختر زیبا بر وجودم چیره شده بود
قایق را سمت رودخانه کشیدم و به سگ گفتم سریع سوار شو
اما سگ هم میدانست فرار از آن جزیره کاری بیهوده و غیر ممکن است
و قبل از اینکه من نیز این نکته را دریابم یک موج قایق را به درون رودخانه کشید و در یک چشم بهم زدن به زیر جریان آب رفته وبه سرعت و وارونه از ما دور شد
اگر سوار بر آن میشدیم قطعاً غرق میشدیم .
علاوه بر ترس نا امید هم شدم
و ....
باید فکری میکردم
با خود میگفتم همینطور که رفتن ما بیرون از جزیره نا ممکن است آمدن او یا همراهش نیز به اینجا غیر ممکن میباشد
با این افکار میخواستم خودم را آرام کنم
درخت تنومند جای امن و خوبی بود
برای همین تا شب فرا نرسیده باید آنجا را مهیا سکونت میکردم
از ترس بفکر بردن سگ با خودم به آن بالا روی درخت هم افتادم
....