
ظاهراً موضوع بخیر گذشته بود
مشکل جدید ،سرعت قایق در بستر رودخانه بود
که لحظه به لحظه بیشتر هم میشد
هنگام سوار شدن به قایق بقدری عجله کردند که نه چوب یا چیزی که بتوان قایق را با آن هدایت کرد با خود برنداشته
و حالا باید منتظر تصمیم جریان آب میشدند که به کدام سمت و سو روانشان کند
هرچه جلوتر میرفتند ،رودخانه عریض تر ، عمیق تر و پُر پیچُ و تابتر میشد
صخره های تیز و بزرگی هم که از آب بیرون زده بود ماجرای خودرا داشت
قایق روی امواج چنان بالا و پائین پرتاب میشد که بیشتر روی هوا بودند تا کف قایق
او و سگ فقط همدیگر را بغل کرده و منتظر واژگونی یا برخورد با یک صخره بودند
که ناگهان کفِ قایق با چیزی برخورد کرد و صدای سابیده شدنش به جایی سخت به گوش خورد، درست مثل ترمز کردن ناگهانی هر دو به بیرون پرتاب شدند
بعد از چند لحظه بلند شده و اطراف را نگاه کردند
در بستر رودخانه جزیره ای کوچک از سنگ ریزه و گل و خاک با تعدادی درخت بیرون زده بود
و بخاطر سرعت جریان آب آنها بر روی جزیره پرتاب شده و به زمین نشستند
مرد ،سریع در جزیره چرخی زد، وسعت جزیره زیاد نبود، ولی آب اطراف آن چنان سرعتی داشت که اصلا امکان شنا کردن یا عبور از آن وجود نداشت، باخود فکر کرد آنجا گیر افتاده اند
تن و بدن خود و سگ را بررسی کرد خوشبختانه شکستگی یا زخمی به آنها وارد نشده بود
خوبی جزیره این بود که نه خرس و نه هیچ حیوانی دیگر، امکان ورود به آنرا نداشت
آب شیرین رودخانه هم شانسی دیگر ،
پس فرصت کافی برای فکر کردن و یافتن راهی برای رهایی از جزیره را در اختیار داشت .
سگ شروع به پارس کردن در نقطه انتهایی جزیره کرد .
مرد گفت باز چی شده؟ چرا پارس میکنی؟
به سمت سگ حرکت کرد ، پشت جزیره که جریان آب نوعی سکون یافته بود، تعداد زیادی ماهی در حال شنا کردن و چرخ زدن بودند
بهتر از این نمیشد غذای کافی هم یافتند
هرچند کمی آنطرفتر ، دوباره جریان رودخانه تند و غیر قابل عبور میشد،
و در کل، به مکانی امن و راحت، با تمام امکانات لازم برای بقا ، راه یافته بودند...