ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

داستان فرار _قسمت دوازدهم_


کمی رو به رودخانه ی وحشی دراز کشیدم ، سگ نیز کنار آتش به خواب رفت

با خود فکر میکردم الآن در شهر چه خبر است ؟

سر کار، همکاران و رئیسم چکار میکنند ؟

آیا کسی هم دلش برای من تنگ شده یا چون کارم را بدون هماهنگی رها کردم تازه از من خشمگین میباشند ؟

خانواده هم که هیچ ، چندسالی بود باهم ارتباط خاصی نداشتیم .

اگر هرچند وقت یکبار پا میداد، تلفنی کمی حال و احوالپرسی و بعد میرفت تا چند ماه دیگر..‌

من هم دلم برای کسی تنگ نشده بود

تازه معنای زندگی کردن را فهمیده بودم

واقعاً عمرم در شهر و آن همه دغدغه های بی ارزش و دست و پاگیر حروم میشد و به هدر میرفت

کم کم چشمانم گرم شد و خوابم برد

دیری نپائید که از احساس سرما و لرز از خواب پریدم

هوا تاریک شده و شب از راه رسیده بود

از درون میلرزیدم ، احساس سرما به استخوان هایم نفوذ کرده بود

از جا به سختی بلند شده و آتش بزرگی براه انداختم

وبعد شروع به دویدن دور آن کردم

سگ نیز با دیدن حرکات من از جا پرید و شروع کرد به پارس کردن .

حالمان عوض شد و سرما از وجودم بیرون رفت

بعد مشعلی برداشتم و به همراه سگ شروع به جزیره گردی کردیم ،

لابلای درختان که کمی بانور مهتاب روشن شده بود نیز چرخی زدیم

قرقاول درحال خوردن میوه بود

همینطور که در جزیره قدم میزدیم دوباره نگاهم به کلبه افتاد

اینبار ، از پنجره هایش روشنایی بچشم میخورد

دیگر مطمئن بودم کسی آنجاست !

هرچه اطرافش را نگاه کردم، چیز دیگری دیده نمیشد !

چه کسی آنجا زندگی میکند ؟ آیا مرا دیده است؟

نکند راهی به جزیره دارد و من از آن غافلم ؟!

با این افکار بیشتر میترسیدم

هرچه به کلبه و پنجره هایش خیره شدم جز روشنایی درونش چیز دیگری دیده نمیشد

کنار ساحلِ جزیره ی کوچکم چرخی زدم ، خیالم راحت شد، هیچ راهی وجود نداشت و اطراف نیز جریان آب بقدری تند بود که امکان ورود به آن در حد صفر بود، فقط میشد اتفاقی از روبرو آنهم اگر شانس یار میبود با شدت به ساحل برخورد کرده و بعد وارد جزیره شد، درست مثل خودمان

برای خواب شبانه روی درخت تنومند رفتم هرچند تا حدودی سرد بود اما حداقل امن بود یا من احساس امنیت میکردم

سگ نیز پایین درخت خوابید؛

کُتم را مثل بالشت زیر سر گذاشته و رو به کلبه با چشمان باز و خیره به آن خوابیدم

۵
۰
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید