
سریع در اتاق را از درون
قفل کردم و به سرعت
خودم را به بالای در
و ورودی کانال رساندم
از آنجا چهار دست و پا
یکراست
به سمت آشپزخانه رفتم
پسر سیاه آنجا
با نگرانی و عصبانیت منتظر من بود
و به محض دیدن من
شروع کرد به غُر زدن
که : کجا رفتی؟
مگه عقلت را از دست دادی؟!
مگر نگفتم همینجا متتظر بمون ؟!!
وقتی آرام تر شد
یواش یواش قضیه را
برایش تعریف کردم
چشمانش گِرد شده
و میخواست از حدقه بیرون بزند
دو دستی بر سرش زد و گفت
وای نه
امشب برنامه قربانی داریم
و ناخدا بعنوان رئیس
باید حتما حضور یابد
اگر دیر کند می روند سراغش
و همه چیز لو خواهد رفت
آنوقت صد درصد گیر می افتی
و پیدایت خواهند کرد
پرسیدم قربانی؟!
گفت بله قربانی
در میان های راه دریایی
قسمتی هست که گاهی
بر اثر وزش باد مخالف
گذر کشتی ها به آنجا می افتد
و همه عقیده دارند
در اینصورت حتما
باید قربانی میکنند
وگرنه اتفاقات شومی
برای خدمه ی کشتی رخ خواهد داد
و از شانس بد
در این سفر مسیر کشتی
به آن قسمت تاریک از دریا افتاده است
با خود گفتم چه مزخرفاتی ،
و پرسیدم :
حالا چه چیزی را قربانی میکنند؟
جواب داد:
معمولا یکی از خدمه را
به این صورت که دست و پاهایش را بسته
و به قعر آب می اندازند
ترسیدم و گفتم یک نفر را میکشند؟؟؟؟
گفت آری
ولی ایندفعه خیال همه راحت است
پرسیدم چطور؟
با لبخند تلخی جواب داد:
چون از شانس خوبِ خدمه
ناخدا در بندر سایه ها
یک دختر و یک سگ را خریداری کرده
و حال تصمیم به قربانی کردن آنها دارد....