ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

داستان فرار_قسمت50


نمی دانستم به کدام طرف برم

برای همین ناخودآگاه به سمت بندرگاه فرار کردم

نزدیک که شدم خیلی شلوغ بود

یه بازار بزرگ و کلی سایه های متفاوت

از دور متوجه شدم چند سایه ی نگهبان و بزرگ به سمت من می آیند

سریع خود را در یک بسته ی بزرگ مخفی کردم

در دل امیدوار بودم که نگهبانان مرا ندیده باشند

یکدفعه بسته تکان شدیدی خورد

از سوراخ در نگاه کردم

از زمین فاصله گرفته بودم

نه !!!!

داشتند بسته ها را بار کشتی میکردند

خود را به انتهای بسته و جعبه کشاندم

تا مبادا

بیرون بیافتم

چیزی در بدنم فرو رفت

خوب که نگاه کردم

جعبه پر بود از چیزهایی

شبیه استخوان

بخاطر تاریکی هوا

نتوانستم تشخیص بدهم

که استخوان ها متعلق

به چه چیزی یا چه کسانی میباشند

اما برخی از آنها تیز بودند

و از شانس بد من،

یکی از همان ها در کمرم فرو رفت

خودم را کنترل کردم که فریاد نزنم

بلاخره بسته

در قسمت بار کشتی

جاگیر شد و بعد از چند دقیقه

که مطمئن شدم

آبها از آسیاب افتاده

دوباره از سوراخ در نگاه کردم

اصلا مقیاس ها

در ذهن من نمی گنجید!؟!

این کشتی چطور

اینجا جا شده با این همه بار؟

مگر رودخانه ی سردِ برفی

بکجا می رود یا از کجا می آید ؟

که این کشتی ها در این مسیر

رفت و آمد دارند؟

غرق همین افکار بودم

که کشتی سوتی تیز و بلند کشید

و براه افتاد....

همینطور که کشتی از ساحل و اسکله

فاصله می گرفت

قلبم

برای جدایی از ناری

و سگم در سینه می تپید

حسابی به آنها وابسته شده بودم

ساعتی گذشت و من

از فرط خستگی و غم

بخواب رفتم....

۹
۰
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید