ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

داستان فرار_قسمت 59


من نیز سریع از آشپزخانه خارج شدم

در مسیر حرکت در راهرو ناگهان دونفر

جلویم نمایان شده و به سمت من می دویدند

تمام شد

گیر افتادم

خواستم چاقو را از زیر لباسم بیرون بیاورم

تا حداقل کمی مقاومت کرده باشم

اما آندو بدون توجّه به من

به طرف اتاق کاپیتان

رفتند

انگار شنیدم که

یکی از آنها وقتی از کنار من رد شد

زیر لب می گفت :

احمق الآن وقت نشان دادن مجوز است آخه؟؟؟

بهر حال از سرم گذشت

قدم هایم را تند تر کردم

سرم را پائین انداخته بودم و میدویدم

بلاخره روی عرشه رسیدم

نفس راحتی کشیدم

وای نه روی عرشه نیز

غوغایی بپا بود

انگار بوی کشته شدن ناخدا

به مشام خدمه رسیده

و هنوز هیچی نشده

اختلافات بالا گرفته بود

من نیز از فرصت استفاده کردم

و از لابلای درگیری ها به سمت جعبه ها دویدم

نه یک نفر دقیقا جلوی درِ جعبه ای که ناری و سگ آنجا بودند

از شدت بد مستی بیهوش

روی زمین افتاده بود

او را به زحمت از جلوی در رد کردم

آنقدر لَش و چِغِر بود که کمرم شکست

تا در را باز کردم

سگ با دیدن من شروع به پارس از روی خوشحالی کرد

ناری هم با دیدم من گریه اش گرفت

من نیز بی اختیار اشکانم جاری شد

داشت دیر میشد

سریع دستان آنها را باز کردم

و گفتم زود دنبالم بیائید

از درِ جعبه

بیرون را دید زدم و بعد به ناری

اشاره کردم که سریع بیایند

با ترس و احتیاط خودمان را به انتهای کشتی رساندیم

پسرک سیاه آنجا آرام و قرار نداشت

و با دیدن ما انگار روحش شاد شد

به محض اینکه به هم رسیدیم

مرا در آغوش خود فِشُرد و بعد

سریع پارچه ی روی قایق نجات را

کنار زدیم

و قایق را که پر از آب ، آذوقه

، لباس ، پتو ویکسری خرت و پرت دیگر بود .. با احتیاط و به کمک طناب ها به دریا انداختیم

من اول از بدنه کشتی پائین رفتم

وقتی به قایق رسیدم

کمک کردم ناری و بعد سگ هم پائین آمدند

در آخر پسرک سیاه

اول چند ثانیه ای کشتی را

با چشم حسرت و یادآوری خاطراتش

برانداز کرد و بعد

به درون قایق نجات پرید

طنابها را جدا کردیم

و قایقِ نجات با کمک تاریکی شب از کشتی دور و دورتر شد....

۱۷
۶
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید