ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

داستان فرار_قسمت 37


کم کم هوای سرد

به درون استخوان هایمان نفوذ

و احساس گرسنگی نیز بر ما غالب شده بود

آنقدر خسته و بی رمق بودیم

که نمیتوانستیم هیچ کار اضافه ای انجام دهیم

فقط قدم به قدم

به سمت دیگر پل ، جلو میرفتیم

زانوهایم نیز بی حس شده بود

کوچکترین اشتباه یا لغزشی مساوی بود با سقوط و مرگ !!

در اوج نا امیدی ناگهان چشمانمان به آنسوی پل افتاد

انتهای پل به صخره ای از یک کوه بلند و عظیم متصل بود

هرچند دیدمان خیلی کم و محدود شده بود

اما همین اندازه کافی بود تا در دلمان جرقه ای از امید بدرخشد

کمی پاهایمان جان گرفت

قدم هایمان تند تر شد

که ناگهان سگ پایش سُر خورده و از میان چوبهای کف پل آویزان گشت

صحنه ای وحشتناک بود

سریع با دستان بی حس خود دستش را که به چوبها گیر داده بود گرفتم

دختر گریه کنان ، بشدت نگران سگ بود

با هر زحمتی بود سگ را بالا کشیدم

همانجا روی پل نشستیم

ومن نفسی عمیق کشیدم

سگ که از ترس بر خود میلرزید

با چشمانش محبت و تشکر را

عمیقاً نثارم کرد

زود بلند شدم و کمک کردم دختر تا هم بلند شود

گفتم اینجا ماندن یعنی پایان زندگی

باید برویم

کمی فقط، کمی دیگر تحمل کن !

آنطرف که برسیم نجات یافته ایم

دختر از سخنان من الهام گرفت

برای همین هرچند بازحمت و سختی

اما راه افتاد

بلاخره به آنسوی پل رسیدیم

همینکه زیر پایمان سفت شد انگار جانی دوباره یافتیم

باد بشدت میوزید

در این شرایط روشن کردن آتش محال بود

توان بالا رفتن از کوه را هم که اصلا نداشتیم

پس همانجا نقش بر زمین شدیم

در دلم گفتم همه چیز تمام شد

اینجا از سرما یخ میزنیم

به چشمان زیبای دختر خیره شدم

او نیز با نگاه معصومانه اش مرا مینگریست ....


۸
۴
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید