
باید سفری را آغاز کرد با چند دوست که همه مثل هم فکر میکنیم
و دغدغه های یکسانی داریم
سفری پر ماجرا به دل ناشناخته ها
به اعماق یک جنگل یا در دل یک کوه بزرگ
به یک جای برفی یا در دل دریاها ...
در یک سفرِ کوتاه ، با دوستان خوب، خاطراتی ساخته میشود که تا یک عمر تسلی بخش غم هایمان میشود
حال چه میکند یه سفر بزرگ یا همان مهاجرت ؟؟!
فکرش هم آدم را آرام میکند
کوله هایمان برداریم برای شب ساعت یازده
از تمام دلبستگی ها دل بکنیم و به پیش برویم
شبانه حرکت میکنیم تا صبح نشده از تمام آنچه نمیخواهیم دور شویم دور دور
به امید آن روز ??