تابستان در تپه ها
آن روز های مه آلود را به یاد می آورم
همچنان داشتیم میدویدیم
کل دنیا را زیر پاهایمان داشتیم
تغییر فصل ها را
جاده های ما با ماجراجویی خط کشی شده بودند
کوهستان های سرراه
نتوانستند جلوی مارا برای رسیدن به دریا بگیرند
اینجا ما ایستادیم، دستایمان باز
اینجایی که ما هستیم خانه است
همیشه قوی در دنیایی که ما ساختیم
من هنوزم تو رو توی نسیم میشنوم
سایه هاتو روی درختا میبینم
صبر میکنم خاطرات تغیرر کنند ولی نمیکنند.