چی بگم؟!، از احوالم ، از غمم ، از بی عدالتی هابی که در زندگی میبینم، از استرسم هایم، از قلبی که مبتلا به تپش قلب ، از روحی که خسته تر از همیشه است ،از محدودیت های خانوادگی ، از بدون اتاق بودنم ، از لباس هایم که از بی جایی توی پلاستیک تا خورده، از مادرم که صدای همه را میشنود الا من ، از پدرم که ارزشی برای دختر قاءل نمیشه ، از خواهرانم که هر وقت به من زنگ زدند با مامان کار داشتند یا از برادرم که فقط پز رل خود را به ما میدهد ، یا از رفیقی بگم که ۶سال صمیمی بودم باهاش شب عروسیش منو دعوت نکرد ، یا از کتاب هایی بگم که با پس اندازم خریدم برا کنکور بخونم و برا سال چهارم که پشت کنکورم و داره دو ماه از خرید کتاب ها میگذرد و من حتی لایشان راهم باز نکردم ، یا از فقر بگم فقری که حتی توان خرید گوشی را از من گرفته و باید با گوشی داغان سر ببرم ، یا از اجازه ندادن خانوادم برای ازدواج و کار بگم؟!هیچی نگم بهتره 🙃✨☕
_ خب چرا گریه نمی‌کنی؟
+چون بعضی دردها اونقدر عمیق‌ان که اشک‌ها و سوگواری ها حتی ذره‌ای نمی‌تونن وزنشونُ تحمل کنن .
