چه سخت

حقیقت را گویم :سخت میگذرد ،سخت میگذرد با روح خسته زندگی را گذراندن، از پرانول به لیتیوم از لیتیوم به فلوکسیتن ،هیچ کدام روح خسته مرا تسکین نمی‌دهد،برای سال پنجم بخاطر اراده ناتوان خود ماندم پشت کنکور ،از هر نظر خود را در ترازوی قیاس مقایسه میگذارم به صفر مقصد میرسم ، مبدأ شادی نسروده ام که پایان را ز شوق تمام کنم ، یه بچه که از بچگی به هنگام برخورد به زمین بجای گریه ز خاطر زخم خونی ز ترس خانواده لبخند به رخشان میکشید، نقش مون شده پیش دیگران لبخند به صورت به تصور کشیدن ز خاطر اینکه نپرسند چرا ناراحتی؟!🥺😅، ز کوچکترین مشکل خانواده به عبارتی خار چشم من بره پای کسی نره ))ولی کسی سخت ترین مشکل ما برایش ارزنی ریز هم ارزش ندارد ،ولی گذرعمر گذشت اما به سهلی نه):

دختر بچه ای که از زمان قبل دبستان سواد نداشت مغازه می‌رفت به فروشنده می‌گفت :کدام قیمتی مناسب تر دارا است ؟! ،دختری که از بچگی یاد گرفت اولویت کسی نیست ،خیلی زود بزرگ شد (:

تامام