میخواهم دلی بنویسم و حوصله نگارش نیست ،ببخشید🙏🥺☕
داستان دوستی من و پرانول از 15سالگی ام آغاز و بدلیل تپش قلب بسیار و قلب استرسی به دستور دکتر قلب باید روزی 3عدد پرانول 40مصرف میکردم ، اما به شدت آرامم میکرد و از کار های روزمرگی هم ناتوان میگشتم بدلیل بیخیالی سرشار ، 18سالگی که اواخرش آغاز گشته بود لرزش دست عرق سرد را شدت داد بدین دلیل که ترسیدم از لرزش ، متنفرم از لرزش ، چه آدمایی ک دوست و آشنا و غریبه حتی در مجلس ختم که چایی دادن را قبول کردم متوجه لرزش من شدند و پوزخند هایشان آغاز گشت ، لحظه خوردن غذا که آغاز شد تشنج دست تایم بیشتر و حتی غذا در قاشق توان ماندن نداشت ، اعصابم که اندکی هم متوجه تنش میشد لرزش به اوج خود میکشت تپش قلب ، قلبم را ز سینه میشکافت، حتی کسی قصد ضایع کردن حقم را داشت توان دفاع ز خود را نداشتم چون تکانه های شدید در هم تشنج ب بنده حمله و چند پرانول لازم میگشتم ، لرزش دست و خلاصه بدن و تپش قلب به دوستی من و پرانول دوام داد، الان میخواهم با کسی کوچکترین صحبتی کنم که میدانم اعصاب جسته و گریخته ام شاید تا خوش احوال شود ابتدا به سراغ پرانول عزیزم میروم ، ولی چه بی تابانه خسته گشتیم ز زندگی ، و به طوطی سانان فقط در این جهان عق ورزیدن را آگاهی داریم (خودم را میگویم ، نمیدانم چرا هر گاه خودم را توصیف میکنم افعالم انگار گویای چند نفر است )خب من و جسم مریض و روح خسته و مغز در از نشخوار و وسواس و افکار بسیار صد نفریم😅، و چه هرروز که در گذر است با انسان هایی که آنها را ملاقات میکنم اعم از دوست و فامیل و غریبه و آشنا آنها را ز خود دور و گویا دعوا را با آنها آغاز میکنم (انگار دلمان بسیار پر است)(:💔😅