توان شرح و حال ندارم ک بگویم ،من در این مهلکه زندگی خود اسیرم ، الان میگویی دخترک تو را چه به درد ؟!،من جایی ندارم که بتوانم تنهایی، خودم و دیوار بهم زُل بزنیم /جایی ندارم که در این فرصت کم مانده به کنکور درس بخوانم و از فردا می‌خوام به حمام سرد داخل حیاط کوچ کنم :),و من توان خستگی ام فرا تر از آسمان رفته و قدش به ماه رسیده ،3سال است که پشت کنکورم مگر کم است؟!وسواس فکری آمانو را بریده مگر کم است ؟!
