چطوری دوست داشته باشم؟ تو اصلا دوست داشتنی نیستی!
اسب گفت :« اینکه کمک بخوای یعنی نمیخوای ببازی، یعنی هنوز قوی ای ...»
من میخوام کمک بخوام ولی از کی ؟؟
نمیدونم کجا باید برم...
از کی کمک بگیرم؟
میگن باید خودمو دوست داشته باشم، خب من اصلا دوست داشتنی نیستم!
من تا منظمم، اخلاقیاتم خیلی بده، عصبیم، من ضعیفم، تنهام، اون چیزی که میخوان نیستم...
من... اصلا اون آدمی نیستم که باید میبودم.
اون آدمی که خانوادم میخواد، اون آدمی که همه میخوان
الان نمیفهمم دارم چیکار میکنم، خسته ام.
خیلی بیشتر از اون چیزی که بدنم و ذهنم تحملش و داره.
همیشه داشتم سعی کردم قوی باشم، من قویم ولی مشکلاتم خیلی قوی تر از منه.
من با تمام قدرت وایسادم ولی اون بیشتر از منه.
من فقط میخواستم حالم خوب باشه، یه خوب معمولی...
نه همیشه خوشحال، نه همیشه کامل!
میخواستم کارایی بکنم که مردم در حالت عادی میکنن.
میخندن، میرن بیرون، دوست دارن و آدمایی هستن که بتونم بهش تکیه کنن.
من تو تاریکی وایسادم و و همه فکر میکنن من خیلی خوبم...
آخرین بازی که با کسی حرف زدم گفت چرا داری سعی میکنی اینجوری به نظر بیای؟ تو هیچ مشکلی نداری؟ خوشت میاد خودتو اینجوری نشون بدی یا میخوای جلب توجه کنی؟!...
من فقط اندازه چند جمله ماسکمو زدم کنار و گفتم :« نمیدونم چم شده، میخندم و بعد گریه میکنم، احساس میکنم اصلا حالم خوب نیست...»
من فقط چهار جمله گفتم و بعد بهم گفتن داری جلب توجه میکنی .
بعد من باید چطوری کمک بخوام؟
قلبم سنگینه، واقعا حسش میکنم.
بذارید توجه شمام جلب بشه، در حقیقت اصلا مهم نیست! من خوبم )):
میخوام این پست رو بعداً پاک کنم، واقعا...