ویرگول
ورودثبت نام
هستیا
هستیاخسته بود، ولی قول رسیدن داده بود... او با یک قلم آمد و با همان هم میرود :)) intj
هستیا
هستیا
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

اشک ، نجوایی که خیلی وقت است در من مرده

نمیدانم چرا دیگر گریه نمیکنم ، فقط میخندم ، حتی در بدترین شرایط و در اوج درد ....
جیغ میزنم و وحشیانه میخندم ، نه دیگر توان باریدن دارم نه وقتش را ...
هزاران دلیل برای گریه کردن دارم ولی فاقد از یک دلیل برای خنده
دلیل خنده چه میتواند باشد ؟ حجم زیاد بغض که بجای اشک با خنده هایی به تلخی قهوه صبحگاهی خالی میشود ...
اگر قطره ای اشک بریزم ، دریای طوفانی درونم که با هزاران زور آرامش کردم دوباره به تلاتم میافتد و تا قطره آخر از چشمانم سرازیر میشود ....
میدانم این دریا روزی طوفان می‌شود ، بلاخره طغیان میکند
امیدوارم مرا رها کند ، و امیدوارم بماند ...
غم زاده شده با من ، میشود روزی ، نگاه کنم و ببینم بدون آنکه به من تلنگر بزنی رفته ای ....)): 🖤

خنده میزنم بر لب ها که از بغض نلرزد...
خنده میزنم بر لب ها که از بغض نلرزد...


۷
۲
هستیا
هستیا
خسته بود، ولی قول رسیدن داده بود... او با یک قلم آمد و با همان هم میرود :)) intj
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید