
چیزی به پرواز نمونده بود و از اون روزهایی بود که رئیس حالش خوب نبود و به رنگ خودکار هم گیر میداد که چرا آبیه چرکه !خلاصه هر جوری بود از چنگال رئیس خلاص شدمو راهی خونه شدم که افتادم در چنگال ترافیک .
هیچ وقت نفهمیدم در یک خیابونی که از ترافیک قفل شده چرا یه عده بوق میزنن،نمیدونم!!
هر جوری بود رسیدم خونه رفتم داخل،مادربزرگ شِیله (شال)جنوبیش و بسته بود و سرمشو کشیده بود و رایحه ی عطرش کل خونه رو برداشته بود . چمدونش هم بسته کنارش بود.منو که دید یهو از جا پرید گفت :
_پَه علی کجایی؟!دو ساعت پیش گفتی راه افتادم!
ننه ترافیکه ترافیک!تاکسی دم در منتظره.
ننه رفت سمت چمدونا،با اعتماد به نفس یکیشو برداشت،باعجله رفتم سمتش
_چیکار میکنی ننه !سنگینه،خودم میبرم
چمدونا رو برداشتم و رفتم سمت در
که یهو ننه گفت: علیییی
قلبم وایساد
_چی شد؟؟!!
_کُنار،یادم رفت کُنار بگیرم!
چمدونا رو گذاشتم زمین دو دستی زدم توی سرم.
_اشکال نداره ننه جان،بریم دیر شده.
اشکال نداره؟! سعید امسال کنار نخورده،مگه میشه،باید بگیریم.
__باشه ننه جان،باشه.
سعید عمو کوچیکمه،که چندسالی هست مشهد زندگی میکنه و ننه هم خیلی دوسش داره.کنار هم که میوه ی مخصوصِ خوزستانه،یه چیزی از تیله کوچکتر ، رنگش هم تو مایه های حنایی ، همرنگ موهای ننه.با یه طعم بهشتی.
خلاصه چمدونها رو گذاشتم تو ماشین حرکت کردیم،از میوه فروشی سر خیابون دو کیلو کُنار خریدم و را افتادیم،ننه تو راه میگفت: ای کاش رفته بودم از درختای کِنار امامزاده کُنار میچیدم،سعید از بچگی عاشق کنارهای اونجا بود.
خلاصه رسیدیم فرودگاه،چمدونا دست من بود و ننه هم کیسه ی کنار رو دستش گرفته بود میگفت نمیذارم تو چمدون خراب میشه.
با عجله وارد سالن شدیم،چند دقیقه ای بیشتر به پرواز نمونده بود فقط از خدا میخواستم گیت رو نبسته باشن.
من جلو تر میرفتم که یدفعه ننه گفت:علیییی
یا خدا...سرمو برگردوندم.
کیسه کنارها از دست ننه ریخته بود کف زمین.
ننه دو دستی زد توی سرش.
-اشکال نداره ننه،فدای سرت،جانِ خودت عجله کن.
ننه اصلا به من توجهی نکرد و دو زانو نشستو شروع کرد کنار ها رو از رو زمین جمع میکرد و میریخت توی پلاستیک!
من با چمدونها دویدم سمت گیت،خدا رو شکر باز بود،ننه هم خودشو بهم رسوند.خلاصه کارت پرواز رو گرفتیم و سوار شدیم.
وقتی روی صندلی نشستم،نفس راحتی کشیدم،چه روز پر استرسی داشتم.
در آسمان مشهد بودیم،گنبد طلایی از دور پیدا بود و ننه زیر لب میگفت:
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا