
در میان روزهایم جایِ زندگی چه خالیست
گم شده در بین افکارم، چه مدتهای طولانیست
در میان دویدنهای طولانی برای لمس خوشبختی
خوشبختی که نه،اندکی بیدار ماندن در میان خستگی
در میان دیدن کابوسها با چشم باز
آنقدر ،تا میشوم از خواب دیدن بی نیاز
بگذار در میانِ فکرهایم اندکی خیال بافم
شاید رخ زیبایِ زندگی را در میانش دیده باشم.