
بالاخره اون روزی که نباید میومد،یا شاید هم باید میومد ،اومد.
کره ی زمین از آدمها خالی شد!
عده ای در جنگ مردن ، عده ای ازبیماریهای عجیب وغریبی که در اثر مواد شیمیایی و دستکاریهای ژنتیکی بود ، یه عده بر اثر آلودگی هوا و عده ای هم از پر خوری!!نزدیکای غروب بود،خورشیدِ قرمز پایین آسمون ارغوانی نشسته و زمین در سکوت عجیبی فرو رفته بود. کبوترها و کلاغها روی سیم برق ردیف شده بودن و مات و مبهوت فقط تماشا میکردن.گربه ها هم گیج و ویج میرفتن و میومدن.مورچه ها ارزنها رو زمین گذاشته و تکیه دادن بودن به دیوار. موشها از تو سوراخ اومده بودن بیرون.بچه مارمولکی داشت اشتباهی می رفت توی سوراخ دماغ یکی از همونایی که از پرخوری مرده بود که مادرش رسید ،دمشو گرفت و کشید بیرون.
روی یکی از شاخه ی یه چنار قدیمی هم یه جغد پیر نشسته بود و سرش رو به آرومی تکان میداد،انگار از مدتها پیش پایان داستان رو میدونست.