مردابِ رهایی

ای گل چرا از خود گریزی
در آن مرداب مگر چه چیز دیدی

به روی آن مگر دنیا چگونه است

چه تعبیری زِ رویا در میان است
مگر آبی به رنگ آسمان نیست
مگر تشویش از گلها جدا نیست
مگر خورشید مهرش بر جهان نیست
مگر روح شکفتن در میان نیست
گر پلیدی ها به آن مرداب رفته
سیاهی ها درونش رخنه کرده
خیالی نیست تو از آن خدایی
تو در مرداب نشانی از رهایی
تو ای نیلوفرِ آبی به خود آی
تو از آنِ عشقِ کردگاری.