
دلم پرواز میخواهد
به سوی اوج میخواهد
من از این جلگه بیزارم
به دل شوری دگر دارم
روم جایی ،شبیه خوابِ شیرینم
شبیه آن گلستانی که در ابرها دیدم
هوای آن نسیمِ یاس و عطر بید
کبوترهاش پُر از آواز پُر امید
قطره ی باران آن از جنس مروارید
آری آنجا را فقط با عشق باید دید.