ویرگول
ورودثبت نام
m_61074116
m_61074116
m_61074116
m_61074116
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

سایه یاغی / پارت ۷

***

# سایه یاغی | پارت هفتم

درِ سنگینِ اتاقکِ الماس‌های سرخ، با صدایی که گویی از اعماقِ تاریخ برمی‌خاست، بسته شد. سکوتِ سنگینِ اتاق، گویی تمامِ نقشه‌هایی را که در آن زمزمه شده بود، در خود بلعید. هیچ‌کس، حتی هاپیل، نمی‌دانست در آن تاریک‌خانه‌ی سرخ، چه سرنوشتی برای آینده رقم خورد؛ تنها حقیقتِ تلخِ نقشه‌ها، در میانِ آن الماس‌ها دفن شد.

آرادین‌ها، با چهره‌هایی که اکنون از شدتِ خستگی و فشارِ روانی، بیش از پیش درهم رفته بود، از اتاق خارج شدند. آن‌ها از میانِ راهروهای سرد گذشتند، در حالی که سایه‌هایشان بر دیوارهای سنگی، همچون ارواحِ سرگردان می‌لرزید. هیچ‌کس از آن‌ها سخنی نمی‌گفت؛ گویی حتی نفس کشیدن نیز ممکن بود تعادلِ شکننده‌ی این آرامشِ کاذب را بر هم بزند.

ناگهان، از میانِ شکافِ پنجره‌ی بلندِ تالار، پرنده‌ای با پرهایِ درخشان و رنگ‌هایی که گویی از رنگین‌کمانی سوخته بود، به پرواز درآمد. این پرنده‌ی افسانه‌ای، تنها پیام‌رسانِ "شورا" بود؛ آن مجمعِ بی‌نام و نشان که هیچ چشمِ انسانی هرگز، حتی با هزار سال تماشه‌گری، موفق به دیدنِ چهره‌ی اعضایِ ریش‌سفید و مقتدرش نشده بود. پرنده با چرخشی مهارناپذیر، پیامِ نهاییِ شورا را که در میانِ چنگال‌هایش پنهان بود، به گوشِ ولاریس رساند. پیامی که معنایش، لرزه بر اندامِ حتی استوارترین جنگجویان می‌انداخت.

اما در آن سویِ این دنیایِ پر از سیاست و خون، جایی که نورِ خورشید هرگز راهی به آن پیدا نمی‌کرد، جهانِ دیگری در جریان بود.

در اعماقِ شکافی بی‌پایان، در میانه‌ی تاریکیِ مطلق که انگار از خودِ نیستی ساخته شده بود، الارا قرار داشت. او مدت‌ها بود که در این خلاءِ سیاه، فراتر از درکِ زمان و مکان، غرق شده بود. بدنِ او در وضعیتی جنینی، به شکلی محافظت‌شده در میانِ سیاهیِ مطلق فرو رفته بود؛ گویی هستی قصد داشت او را در کانونِ خود بازسازی کند.

الارا دیگر آن دخترکی نبود که در تالارها می‌دوید. او در این بیهوشیِ طولانی، در میانه‌ی سکوتِ مرگبار، نه تنها از مرگ نجات یافته بود، بلکه در حالِ دگردیسی بود. تاریکی، به جایِ بلعیدنِ او، داشت به او می‌پوشید؛ مانندِ پوسته‌ای از قدرتِ باستانی.

او در خوابی عمیق، میانه‌ی گذار از "انسان" به "چیزی فراتر" بود؛ موجودی که شاید وقتی چشم باز کند، نه تنها از تاریکی نمی‌ترسد، بلکه خود، نمادِ قدرتی باشد که حتی شورا و فلاتوش‌ها را به زانو درآورد. الارا در تاریکی، در حالِ تولدِ دوباره بود؛ تولدِ سایه‌ای که قرار بود تمامِ جهان را تکان دهد.

***

#سایه_یاغی #فانتزی #داستان #تخیلی #ادبیات #ویرگول #ماجراجویی #تولد_دوباره #الارا #داستان_فانتزی #نوشته_های_خدیجه

***

تموم شد هیجان‌انگیزه)، من همین‌جا هستم... خودم! 😎🔥

فشار روانیجذابیت
۰
۰
m_61074116
m_61074116
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید