ویرگول
ورودثبت نام
پرستو جمال لیوانی
پرستو جمال لیوانی
پرستو جمال لیوانی
پرستو جمال لیوانی
خواندن ۳ دقیقه·۱ سال پیش

دل نوشته برای ۴۰۵(#دنده عقب با اتو ابزار)

پژو ۴۰۵ مدل ۸۴ ملقب به ۴۰۵؛ ممنونم بابت همراهیم در دوران طرح پزشکی عمومی.نمیدونستم قراره اولین ماشینی باشی که زیر پامه. همش رویاهامو با ماشین های باحال و یغور تصور کرده بودم تو جاده های خلوت ساحلی يا جنگلی با دست فرمون عالی ولی در نهایت نصیبم شد ماشین قدیمی معمولی بابام تو همون جاده همیشگی دوران بچگی[شلوغ، پر از دست انداز و نیسان و کامیون و با یاد نوار کاست های ابی و حبیب و گوگوش و حفظ کردن شهرها و روستاهای مسیر ..] و با دست فرمون معمولی که بعد ۷ سال وقفه نصیبم شد. رو به رو شدن با ترس رانندگی بعد کلی آزمون (تنها آزمون هایی بود که توش افتادم) و تا زمانی که مجبور شدم بزنم به جاده، باهاش مواجه نشده بودم. البته با تنه زدن های بسیار به همکارای دیگت، برخورد با تیر برق و در و دیوار پارکینگ خونه، گاز دادن من بعد برخورد به در درمونگاه و صدای مهیب و به فنا رفتنت و نشت بنزین تو شروع شد و با پنچری چند باره و داغ کردنت و روغن ریزی و تصادف های جزئی ادامه پیدا کرد.باهات خاطره ساختم نه چیز عجیب بلکه روزمرگی ؛ خندیدم، گریه کردم، درد و دل کردم و فحش دادم. طرحمو باهات تموم کردم و با آهنگا خوندم و رقصیدم و گوش دادیم به پادکست ها و آهنگ های هر مدل. کورس هایی هم گذاشتیم و سعی کردیم ماشینارو جلو بزنیم؛ هر چند برام هنوز عجیبه مردم چرا از وسط میرن و با سرعت کم از لاین سرعت میرن ولی به خاطر مسافت زیاد هر روزه درک کردم بی حوصلگی راننده تاکسی هارو. تبعیض جنسیتی هم دیدیم و ازش گذشتیم و سعی کردم صبوری کنم. منو تو از برف و بارون کیف کردیم با وجود جاده لغزنده و چاله های وحشتناک کمربندی بدون برف پاک کن شیشه پشت ت و من به دست روزگار مسیر و طی میکردم. از سرمای صبح زود لرزیدیم و از تابش مستقیم خورشید گر گرفتیم. هر چند از حق نگذریم کولرت خوب کار میکنه و منو تو گرمای تابستون نذاشتی ولی تو تجربه اول تنهایی رانندگیم تو شهر و جاده ، منو ترسوندی. تا اومدیم از کوچه بیرون بعد ۲۰۰م متر پشت چراغ قرمز خاموش کردی و بنزین کلا نشت کرد و اولین بارم تو جاده تنهایی رفتیم همین کارو کردی. شاید نمیخواستی من رانندت باشم و خب حق میدم بابا واقعا دوست داره و رعایتتو می‌کرد و میکنه. همه تعویض روغناتو و بنزین زدناتو و تعمیراتتو نوشته و حواسش هست بنزینت ته نکشه و یه وقت خدایی نکرده مشکلی نداشته باشی. اوایل زنگ میزد حالتو ازم میپرسید و واقعا از خراب شدنت می رنجید. اصرار داشت با وجود تیگو ، سوار تو هم بشه. میدونم تو هم دلت براش تنگ میشه ولی خب منم باید از جایی شروع میکردم و علاوه بر رانندگی ، با مشکلاتم با پدرم دست و پنجه نرم میکردم. الان ارتباط بهتری داریم و سعیمو میکنم با اینکه میدونم از عمرت کم شد و صدتا مشکل پیدا کردی در حدی که تا یه جارو اوکی میکردیم، عیب های دیگت که ماسکه شده بود خودشو نشون میداد. تو هم سعی کردی منو بی نصیب نذاری و چرخت یه بار رو هوا بود و نزدیک بود جان به جان افرین تسلیم کنیم. تو هم قطعا از دنده عوض کردن و محاسبات اشتباهم و بوق های زیادم خندیدی و دردت گرفت. قابل درکه بخوای قضاوتم کنی ولی همراهی کردی. حس کردم جاهایی که نمیتونستی بهم آلارم دادی ، روغنت نشت می‌کرد يا صدا میدادی يا آمپرت می‌رفت بالا ولی خب ادامه دادی به این زندگی با من. تو یادآور دوران هایی شدی و دوست من و صد البته عضو خانوادم. دوستت دارم و اگه مشکلی برات پیش بیاد و کسی حرفی بهت بزنه ناراحت میشم. پلاک ت با سال تولد بابا و اول اسم مامان يا گروه خونی مون و سه شماره آخر شماره نظام من و شهر محل تولد و زندگیم شکل گرفته و میدونستی عضوی از مایی. ما و منی که مثل تو با قژ قژ و فرمون سفت و گاز دادن زیاد سعی کردم جلو بریم و خیلی جاها نشد ولی هنوز زنده ایم و در حال کشیده شدن رو آسفالت های خراب

۷
۵
پرستو جمال لیوانی
پرستو جمال لیوانی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید