دفاع مقدس
نقد و تحلیل فیلم
ماجرای نیمروز ۱
-این نقد و تحلیل کاملا شخصیست و به سلیقهی هیچ مخاطبی و تواناییوسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمیباشد،صرفا نظر شخصی بنده میباشد.
فیلم ماجرای نیمروز به نظر من بیشتر از اینکه فیلم باشد،مستندی از مبارزهی ماموران اطلاعات با خرابکاریهای مجاهدین خلق است.
از طرفی این فیلم از دراماتیزه کردن وقایع دور است و کاستی این فیلم کم بودن ارتباط مخاطب با گروهکهای منافقین و ماجراهای درونگروهی آن است.
که البته باید ذکر کنم که کم بودن این ارتباط لطمهای به فیلم وارد نکردهست و فیلم آنچنان که باید به مسیر خود ادامه دادهست.
این فیلم،فیلمی واقعی محور است و رویکرد فیلم بیشتر گزارشگونه است که درامِ آن کمرنگ است.
چیزی که به نظر در این فیلم خوب بیان نشده وجود تنش و اضطرابی زیاد که در سالهای ۶۰-۶۱ در شهرها از جمله پایتخت حاکم بود؛البته در دیالوگها و چند سکانسی بعد از واقعه نشان داده شده اما واقعیت آن روزگار بیشتر از آنچه به تصویر کشیده شده بودهست.
در سکانس پایانی فیلم چیزی که کمی مبهم است نامعلوم بودن جغرافیای فیلمبرداریست.
ساختن تیپ های شخصیتها توسط مهدویان بسیار ریزبینانه و دقیق است و این به مخاطب برای ارتباط با روند فیلم کمک میکند.
به نظر میرسد شخصیت های فیلم نه سیاهند و نه سفید بلکه در طیف خاکستری،خیر و شر را باهم دارند.
برای مثال: عباس زریبافان(حسین مهری) در فیلم،با دانستن این حقیقت که جاسوسی در پایگاه اطلاعات بود اما فرد مطلق بدی نبود وگویی به ناچار در این مسیر وارد شده بود.
با تحقیق بیشتر در زمینه تحلیل این فیلم یافتم که استفاده از دوربین سوپر۱۶ برای این فیلم میتواند تاکیدی بر واقعیت آن زمان باشد.
مهدویان در این فیلم با کمرنگ کردن شخصیت ها و در عوض پردازش به قسمت پنهان درام به خوبی واقعهای غیر دراماتیک را درام کرده است.
وجود کشمکشهایی بین شخصیتها نکته جالب دیگریست که میشود به آن اشاره کرد.
برای مثال کمال(هادی حجازیفر) که دلش میخواست در جبهه باشد اما به دلایلی مجبور شد به سازمان اطلاعات کمک کند.