سلام.
من یه آدم ۳۷ ساله و شاغلم.
توی لیست آرزوهای ۲۰ سالگیم ۵ مورد نوشته بودم که گرفتن مدرک زبان یکی از اونها بود.
حالا چرا تا الان محقق نشده، چون همیشه یه کار واجب تری پیش میومد، کنکور ارشد، آزمون نظام مهندسی، آزمون استخدامی و ... . البته همواره تلاش‌های ناقصی داشتم، کلاسهایی میرفتم و در نهایت رها میشد.
یه فکت جالب: همه اونایی که گفتن یک ماه خوندم آیلتس گرفتم، دو ماهه رفتم امتحان تافل ۱۱۰ شدم و ... ، دروغی بیش نبود و نیست. اونها همه تلاشهاشون رو پرده برداری نکردند متاسفانه!
در راستای اینکه میخوام این پرونده برای همیشه بسته بشه میخوام صد روز از تجربیاتم در آمادگی برای آزمون PTE بنویسم.
هدف : میانگین روزی ۳ ساعت
من فقط بعدازظهر ها فرصت دارم درس بخونم.
انجام کارهای تکراری به شدت برام سخته.
و هیچ کلاسی هم ثبت نام نکردم.
سطح زبان فعلی B1 و B2 هست. چون در مهارت‌های مختلف نمرات متفاوتی گرفتم.
اپلیکیشن تمرین: Apeuni
نکته روز: تجربیات زندگی شخصیم بهم ثابت کرد زندگی یک عدم قطعیت بزرگه. اگر در هر زمینه ای نتیجه میخوای، فقط یک راه وجود داره؛ افزایش تعداد شانس ها.
