رباعی

🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀

هر شب تب بی‌قرار من می‌آید

در بستر غم بوی کفن می‌آید

یکباره تمام شب فرو می ریزد

وقتی خبری بد از وطن می آید

🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀

این غیرت و شاهرگ نخواهد خوابید

در آتش و خون، مثل سیاوش نابید

این خون به نگاهِ صبح خواهد تابید

از بس که به جاوید شدن بی تابید

🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀

بر خاک وطن بوسه بزن ایرانی

با مردم خود اگر که هم پیمانی

از خون جوانان وطن رود نساز

یادت نرود که زاده ی شیرانی

🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀

مهتاب دوباره گریه کن، غم آمد

خون واژه شد و واژه دمادم آمد

با مرگ جوانان دل دنیا خون شد

از آه زمین، لرزه بر آدم آمد