دوست دارم با یه آدم غریبه که هیچی از من و زندگیم نمیدونه، بشینم و راجع به دونه دونه جزییات زندگیم حرف بزنم، گریه کنم، غمگین باشم و اون فقط بشنوه اما قضاوت نکنه و نخواد بهم بگه بدتر از تو زیادن چون اون لحظه من خودم رو غمگین ترین و تنهاترین آدم دنیا می دونم
