در دنیای پر مشغله فضای مجازی، هر شخص و هر بیزینسی از گوشهای در حال فریاد برآوردن است: "من را انتخاب کنید، من بهترینم، با من به بهترینها میرسید".
اصولاً ادعای مارکترها اینه که "ما شما را به جایی میبریم که هیچکس دیگه نمیتونه ببره!" اما از زمان انفجار دیجیتال، این هیاهوها و ادعاها بلندتر و پررنگتر به گوش میرسد.
از نظر من این فضای شلوغ و این بازار شام کمکی به انتخاب ما نکرده، بلکه روز به روز فرایند تصمیمگیری را دشوارتر کرده است.
باید واقعبین باشیم و نقاط قوت را ببینیم که قدرت دیده شدن بیشتر (برای صاحب بیزینس) و حق انتخاب گستردهتر و آگاهانهتر (برای خریدار) است. اما همه ما که حداقلی از نوروساینس میدونیم واقفیم که حق انتخابهای زیاد به معنی عدم تصمیمگیری، پشیمانی، مقایسه دائمی، و به تعویق انداختن تصمیم هم هست.
واقعاً اعتقاد دارم که برای زندگی شاد در دنیای مجازی که دنیای غالب ما شده، باید آموزش ببینیم و فرهنگسازی بشیم. ما آماده چنین ازدحام و حجم بالای اطلاعاتی نبودیم و برای تصمیمگیری درست در این شرایط نیاز به یک چارچوب فکری داریم.
این اولین نوشته من در ویرگول بود، خوشحال میشم بدونم شما در این مورد چه فکر میکنید؟