کتاب سال دوازده هفتهای این ایده رو بررسی میکند که چطور میتوانیم به جای ۱۲ ماه در مدت زمان ۱۲ هفته به اهدافمون برسیم!

بعضی از آدمها هدف گذاری سالانه دارند و این به این معنی است که برای رسیدن به اهدافشان تقریبا ۵۲ هفته زمان دارند که خیلی زمان طولانیای به نظر میرسد تا جایی که انگار یک یا دو هفته در مسیر اهداف مستمر تلاش نکردن چندان اهمیتی ندارد.
این در حالی است که مطالعات نشان دادهاند تفاوت بین افراد با عملکرد بالا و افراد با عملکرد پایین، اقدام مستمر این افراد است. همهی ما میدانیم چطور باید به وزن ایده آلمان برسیم و هیچ راز ناگفتهای نیست که بتواند ما را بدون داشتن رژیم غذایی و فعالیت ورزشی مستمر به هدفمان برساند؛ اما آیا همه توانستهاند به وزن ایده آلشان برسند؟ در واقع ما با عمل به چیزهایی که میدانیم میتوانیم به اهدافمان برسیم و همیشه به اطلاعات جدید نیاز نداریم.
حالا هدفگذاری فصلی که همان هدفگذاری برای دوازده هفته از سال است به ما کمک میکند این مانع را از سر راهمان برداریم.
مفهوم هدفگذاری فصلی، حول محور دوره بندی (periodization)شکل گرفته است. ما در برنامه ریزی فصلی تنها دوازده هفته داریم که یعنی هر هفته به تنهایی از اهمیت بالایی برخوردار است. ددلاین ما برای رسیدن به اهدافمان مشخص، کوتاه و بسیار نزدیک است که به افزایش انگیزه و بالا رفتن بهره وری ما کمک میکند. مطابق با قانون پارکینسون شما هرچقدر زمان بیشتری به انجام کاری اختصاص بدهید، انجام آن کار همان مقدار طول میکشد. اگر دقت کنید اواخر سال میزان فعالیت و بهره وری افراد چون به پایان ددلاین اهدافشان میرسند افزایش پیدا میکند. این مشکلی است که شما در برنامه ریزی و هدفگذاری دوازده هفتهای نخواهید داشت.