
چند سال قبل،حادثه ی وحشتناکی در ارتباط با یک روح برای دو مرد جوان رخ داد،آن دو که آدریان و لئو نام داشتند،حدود ساعت یک نیمه شب به خانه برمیگشتند.در آن ساعت از شب،هیچ وسیله ی نقلیه ای در جاده به چشم نمیخورد.آدریان رانندگی میکرد و لئو کنارش نشسته بود.آدریان با سرعت مجاز میراند و پیچ های تند را به آرامی پشت سر میگذاشت.از آن جایی که هر دو به شدت خسته بودند حرفی بینشان ردو بدل نمیشد.زمانی که به راه ورودی جاده ی متروکه رسیدند،ناگهان آدریان متوجه شد خانمی سفید پوش وسط جاده راه میرود.پشت آن خانم به آن ها بود و در نتیجه فقط موهای بلندش به چشم میخورد.ادریان از سرعت ماشین کاست تا بتواند به چهره ی آن خانم را ببیند.از لئو خواست که نگاهی به آن خانم بیندازد و وقتی متوجه شد که لئو هم میتواند آن زن را ببیند،خیالش تا حدی راحت شد.آدریان نمیتوانست باور کند که روح دیده است و در عین حال از آنکه خانمی تنها در آن ساعت از شب در آن جاده قدم بزند هم تعجب کرده بود.حتی در روز روشن هم هیچکس جرعت نداشت پیاده به آنجا برود،چون جاده کم عرض و به شدت خطرناک بود؛علاوه بر ان،یک زن تنها در آن ناحیه ی کوهستانی چه میکرد.ادریان از گوشه ی چشم نگاهی به لئو انداخت.لئو وحشتزده و بیمناک به نظر میرسید.وقتی به زن نزدیکتر شدند،ادریان ترمز کرد.زن با آرامی رو به آن ها کرد و آن ها در کمال حیرت و ناباوری متوجه شدند که او چهره ای بسیار کریه دارد و قطرات خون را روی صورت او دیدند.ادریان حتم پیدا کرد که او یک انسان نیست.در نتیجه به سرعت پایش را روی پدال گاز فشار داد و تصمیم گرفت زن را زیر گرفته و فرار کند،ولی نمیدانستند بعد از زیر گرفتن آن زن چه بلایی سرشان می آید.چند ثانیه بعد لئو با تردید به پشت سر نگاه کرد تا ببیند آیا زن هنوز آنجاست یا نه و با وحشت فراوان سر آن زن را دید که روی صندلی عقب قرار داشت.لئو آنچنان ترسیده بود که نمیدانست چه کند و یا چه بگوید.ادریان هم از نگاهی به عقب انداخت و متوجه شد زن بدون سر در تعقیب آنهاست.بعد از آن حادثه،ادریان و لئو تا مدت ها شوکه بودند و قدرت تکملشان ضعیف شده بود.بعد از مدت زیادی،جریان را برای نزدیکان خود تعریف کردند و تصمیم گرفتند که هرگز به آن جاده نزدیک نشوند.