
در چهارچرخ خیال حل میشوم
به بهانه باران، ابر میشوم
ساحل به دریایش بنازد ولی من
در جرعهای از انتها غرق میشوم
با ترادفهایم متضاد میشوم
با غریبگیهایم همزبان میشوم
چای قند پهلو مینوشم ولی من
با تلخی حقیقتها دلشاد میشوم
از صراة های راست گمراه میشوم
در سایهروشن جهان گمنام میشوم
هرچه میخواهید بگویید ولی من
در انقلاب قلب ها مغلوب میشوم