
چندی پیش به اتفاق دوستان رفتیم پارک...😄
دوستان رفتن سراغ تاببازی و غرق در لذت از دنیا شدن؛ بیهیچ دغدغهای!
منم مشغول عکاسی بودم که صدام زدن:
«هییی! بیا تاببازی!»
گفتم: «نه مرسی، شما راحت باشین!»
گفتن: «هی! الکی ادای آدمبزرگا رو درنیار، بیا دیگه!»
خلاصه که وسوسه شدم و منم رفتم تاببازی ..
برای منی که کل زندگیم کاره، این دیگه یه آیتم جدید محسوب میشد! 😄😂
گرم صحبت بودیم که پسر بچهی همسایه یهو کنارمون ظاهر شد. یادمه قبلاً یه دست با هم فوتبال بازی کرده بودیم و یه جورایی رفاقت نسبی داشتیم! 😂
پلن بعدی دوستان، چرخوفلک زمینی بود...
پسر بچهی همسایه گفت:
«بشینید، من هلتون بدم؛ فقط سرتون گیج نره!» 😂😂😂
من کلاً با بچهها خوبم، ولی خب...
بچههای پرشیطنت، بهخصوص پسربچهها که آدمو دیوونه میکنن، بحثشون جداست😈😂
گاهی آدم دلش میخواد یکی دو تا بزنه پسِ کلهشون...
.
.
بنظرم ایده ادا آدم بزرگا در نیاوردن هم جالب بود
ما که همیشه درگیر کار و مسئولیت و هزار تا فکر و خیالیم، بد نیست گاهی هم ادای آدمبزرگا رو درنیاریم😃🌱