؛نگاهی از بالا به پایین داشت اما چه چیزی ؟ آن اعتماد بنفس کوچک ضرب دیده که داشت مرا مینگریست با همه ی کم و کاستی ها و غم و شادی ها
صدایی در گوشم نجوا شد : عزیزم ؛ جانم
سرم را به این سمت و آن سمت چرخاندم؛ و گفتم تو کیستی ؟ و گفت : اره منم اعتماد به نفست میشود از من محافظت کنی ؛
من: اما چرا مهربان ترین بخش وجودم
او :(اعتماد بنفس) مرا حفظ کن . ذره ذره ی مرانگهدار ؛ مرا وقف آدمهایی نکن که به من صدمه میزنند و له ام میکنندمرا مانند مادری در آغوشت بگیر تا جانم دهی و رشد کنم .تا بتوانم در مسیر زندگی ات ؛ در قلم نوشتنت تورا همراهی کنم دخترک خوش قلب