ویرگول
ورودثبت نام
Kaveh.hejazi
Kaveh.hejazi
Kaveh.hejazi
Kaveh.hejazi
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

پناه خیال

روز را در طلب نان و تو ، تا شب به سر آوردم باز...
خسته از سفره خالی از دوست
و سلامی که به نان کردم و بی پاسخ ماند
خواب را در بغلم پیچیدم

شرر یاد تو اما هر شب
جشن رویای مرا آذین است

چه کنم تا بشود فاش ، درونم از راز ؟
من اگر یک نقاش یا که شاعر بودم
پی توصیف چراغی که نگاهت دارد
به تن منتظر هر کاغذ ، قلمم می رقصید
اما حیف!
تنگ ذوقم خالی ست
من عریان از رنگ
من بی نظم میان الفاظ
چه کنم تا بشود زمزمه هایم آواز ؟

می پرم از سر پرچین حقیقت 
باز باید ببرم یاد تورا ، به درکافه ذهن
چای با عطر سر موی تو را فرض کنم

چه معمای قشنگی ست فراق
چه تقلای قشنگی ست امید
و چه زیباست خیال...

من اگر دورم از آبادی پر شور هنر باکی نیست
پر پرواز تخیل باز است.

این همان سوغاتی ست که من از کودکیم آوردم...
چشم ها را بستم که ببینم طرف دیگر
تاریکی را

به خیالم تو همینجا هستی
مثلا من هستم یک شاعر!
یا نقاش!
ورقم در دست است
و دلم پاییزی
و مهیای بیانم از تو به زبان قلمم
پس فقط می ماند این تردید!
که بگیرم الهام از رخ زیبا !
یا...

آنچه زیباست و در ت رخت پنهان است؟!


آنچه زیباست و در پشت رخت پنهان است؟!

خیالشاعر
۰
۰
Kaveh.hejazi
Kaveh.hejazi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید