نمیدانم چندمین بار است که امشب قصد کرده ام بخوابم و اینترنت گوشی را قطع کرده ام اما نشده و دوباره گوشی به دست شده ام.
همسر ظاهرا کرونایی شده... استرس سه روز است زیر پوستم حرکت میکند و جولان میدهد. خودم یکی دو علامتی دارم. بچه هم در خانه است و نمیتوانم جای دیگری بفرستمش. همسر چهارشنبه تولدش است و من مدام نگران جانش هستم.
امشب ناگهان با حالتی عجیب وارد اتاق که من و بچه در آن میخوابیم شد و متوجه شدم لرز کرده. لرزان فقط به دنبال یک پتوی اضافه میگشت. زیر سه پتو صدای به هم خوردن دندانش می‌آمد. نمیدانستم با آدمی که لرز کرده باید چکار کرد.
پیام دادم به یک پزشک آنلاین. جوابم را هنوز نداده... صدایی دیگر نمیشنوم و احتمالا با پتوی اضافه لرزش برطرف شده و توانسته بخوابد.
من سرم درد مبهمی دارد و انگار داخل مجراهای تنفسیم هم چیزهای سنگین ریخته اند. بچه کنارم خواب است. هوا هم گرم و هم سرد است.
نمیتوانم با وجود خستگی بخوابم. از این وضعیت ناراحت، خشمگین و مضطربم. اگر کارش به بیمارستان بکشد چه؟ اگر من مبتلا شوم چه؟ اگر بچه مبتلا شود چه؟ اگر به بقیه خانواده منتقل کرده باشیم چه و ....
دوباره تئوری قدیمی "سر ناسازگار فلک و طبیعت" به ذهنم میرسد هرچند احمقانه و بچگانه. که تا می‌آیم سر و سامانی به کار و زندگی م بدهم بیماری می آید. در سه ماه گذشته دومین بیماری جدی خانوادگی ست. و من خسته ام.
