سلام با تشکر از مطلبی که نوشتین
دوست عزیز و ارجمند بهتره افق دید رو کمی عمیق تر کنیم و بریم به پله اول و فکر کنیم که اساسا ما برای چی نفس می‌کشیم
که چی بشه؟
چرا غذا بخوریم؟
که چی بشه؟
چرا میخوایم زنده باشیم؟
که چی بشه و که چه بشه و ...
اگربتونیم این که چی بشه‌ها رو به یک جایی ختم کنیم و یک پاسخ محکمی برای اون که چی بشه‌ی آخری پیدا کنیم که اون دیگه قائم به خودش باشه و معلول که چی بشه‌ی بعدی نباشه، اون وقت زندگی معنا پیدا میکنه.
اگر به اون معنا و دلیل ثابت و همیشگی دست پیدا کنیم زندگی هیچوقت از رونق و آرامش خالی نمیشه
من رو ببخشید اگر سرتون رو درد آوردم???
