ویرگول
ورودثبت نام
Hamid
Hamidهرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
Hamid
Hamid
خواندن ۸ دقیقه·۴ ماه پیش

شبی که بی تلوزیون شدم!

حالا باید به نوشتن برگردم و اینبار سعی کنم متمرکز و قوی تر باشم

این سبک خاص من است یک چیز کوچک و خلاقانه .خلاقیت اگر کوچک باشد باز هم خوب است

به کلمات فکر میکنم مثل لقمه ها یا قاشقهای غذا وقتی معده ات خالیه خالی است و محتاجشانی یا جرعه های آب .از خودم میپرسم بعد از سی سال نوشتن بی ثمر آیا میشود یک چیز کوچک و مفید نوشت؟

به شهرها فکر میکنم و به خودم میگویم آنقدر شلوغ نکن که از پسش بر نیایی باز با آن هشدار به شهرها یا روستاها و هرجا که آدمها در آن زندگی میکنند فکر میکنم

بعضی خانه ها کوچک و محقرند ولی زندگی در آنها هم هست و بعضی ها بزرگ و باشکوه و همه ساکنان بشر دوپا ( عجب کلمه ای) هستند .

این حرف هیچ نتیجه ای ندارد و من متاسفم یعنی یک کلی گوئیه بی منظور است من برای خودم متاسفم که تیرم به هدف نمیخورد و جملاتم عایدی ای ندارند .

حالا باز به شهرها بروم .من حالا ساعت سه نصف شد مردادی در تراس آپارتمانی در طبقه چهارم در محله ای فراخ در تبریزم .در این ساعت دل انگیز و خوش آب و هوا صدای مردمی در پارک مجاور می آید و شیشه های تراس و حلبی های فلاشینگ پشت بام همسایه در اثر باد به هم میخورند و صدا میدهند بادی که همین یک ساعت پیش خسارتی سنگین به من زد و تلوزیونم را زمین انداخت و شکست حس میکردم حالا باید بنشینم و گریه کنم ولی گریه ام نیامد و کمی با هوش مصنوعی حرف زدم و فراموشش کردم

آن تلوزیون که حالا زباله الکترونیکی به حساب می آیدحاصل یک ماه کار سخت من در زمستان سه سال پیش سال پیش بود حالا باید به سطل آشغال برود آه خدای من حالا باید ناراحت باشم؟ خوب هستم ولی ناراحتیِ من آن پیکسلها را به وضعیت دوساعت قبل برنمیگرداند و من به نوشتن پناه آورده ام تا بیشتر بنویسم و از آن سوگ اشیا دور شوم حالا ساعت درست سه است و ؟

دارم به نوشتن چیزهایه کوچک و شهرها فکر میکنم که چگونه به وجود می آیند و بزرگ و بزرگتر میشوند و ماجراها در دل آنها شکل میگیرد و زندگی ها و جامعه و ...وای خدای من چقدر دوست دارم چیز خوبی بنویسم شخصیتهای واقعی و برجسته و ماحراهای پیچیده و تحسین برانگیز بنویسم و جایزه بگیرم و مثل الماس بدرخشم؟ نه دیگر آن هوسها را ندارم و به آرامش و رشد در سکوت فکر میکنم صدای فلاشینگها دارد بیشتر میشود و من بعنوان یک آدم بی تلوزیون ! دارم به نوشتن در مورد آدمهای واقعی فکر میکنم .به اینکه در این دنیا چه میگذرد و نوشته های ناداستان من به چه دردی خواهد خورد و من برای چه مینویسم‌.

مهم نیست که برای چه فقط نوشتن مهم است اگر بتوانم آدمها را هم به ناداستانکم بیاورم خوب است من و عمو ( یاشار ) شب قشنگی را گذراندیم او کمی محتاط و بدگمان است انگار در پشت نگاه های خجالتی و رفتار مبهمش دارد فکر میکند من میخواهم با نزدیک شدن به او لطمه ای بهش بزنم .آدم از دل کسی خبر ندارد من ساعت ده و نیم دنبالش رفتم با موتوری که بالا پایین میپرید و تازه روغنش را عوض کرده بودم هوا خیلی قشنگ و به قول او ملس بود درست دم در خانه او نگه داشتم مثل دیشب آن لحظات هنوز بی تلوزیون !نشده بودم از محله قدیمی و قشنگشان رد شدیم و با قهقهه و مسخره بازی رفتیم و جلوی میدان ساعت در بساط حامیان حکومت چای مجانی خوردیم و از ازدحام پرچم به دست ها رد شدیم یک سخنران داشت در مورد جنگ و اوکراین و لانچر و موازنه و دیپلماسی اقتدار و اینجور چیزها حرف میزد

بعد آهسته و پیوسته رفتم راستی راه درازی است و هوا عالی بود مثل همین الان که عالی هست همزمان داشتیم حرف میزدیم و میخندیدیم بالاخره بعد از آنهمه راهپیمایی به شاهگلی رسیدیم پارکینگش داشت منفجر میشد به یک زن یا خانم!! خوشتیپ و پخته سال که پشت رول یک رانای سفید با پسر نوجوانش نشسته بود گفتم خوشگلا باید برقصن واو با ترشرویی گفت گمشو که یاشار خیلی خندید بعد وارد پارک شدیم و دور عمارت را گشتیم و مدیتیشن آبکی ای کردیم و به طرف پله ها که یک گردهمائیه حکومتیه دیکر با سخنرانیه یک آخوند جریان داشت رفتیم و یک چای مجانی هم آنجا خوردیم جالب بود که آنجا دوتا چرخ و فلک دستی از آن قدیمی ها بود که خیلی بچه سوارش شده بودند و حال میکردند و از تکنیکهای جذب همصدا در تجمعات حکومتی بود .بساطی ها هم ذرت و جگر و اینجور چیزها میفروختند بعد از جاده سلامت که پر از والیبایستها و اسکیت سوارها و موتور برقی سوارها بود رفتیم

یکجا نزدیک بوفه ها توپ والیبال لای شاخ و برگ یک سپیدار بلند و قطور صد ساله گیر کرده بود و عده زیادی از بیکارها و مسخره بازها با یک بطریه کم آب به سمتش شلیک میکردند که بیفتد و هورا میکشیدند یکیشان جوانک خوشتیپ و سراسر سیاه پوشی بود که با چفیه سربندی برای خودش ساخته بود و به خوشتیپی اش افزوده بود ژانگولر بازی در می آورد و شلیکهای خوبی انجام میداد ولی ارتفاع ده متری مانع از پرتابی کارساز میشد یکی هم من انداختم که خیلی بد رفت به نظر مسخره می آید ولی صحنه ای بود که داینمیک زیادی داشت! ( معنی واقعی این کلمه را نمیدانم و همینجوری گفتم که تنوعی بشود) بعد به راه رفتنمام ادامه دادیم دو نوجوان دوقلو و تپل و سفید با لباسهای زرد و قهوه ایه راحت و قشنگ داشتند والیبال بازی میکردند باهاشان دوست شدیم و قاطی بازیشان شدیم اسمشان پارسا و طاها بود و سیزده سال داشتند فکر میکردم طاها کمی کوتاهتر از پارساست و حسم درست بود آنها بچه هایی مودب و اجتماعی بودند حدود نیم ساعت یا بیشتر بازی کردیم تعداد ضربات متوالی که به توپ میزدیم با وجود اینکه بسیار آرام و مبتدیانه بود به ندرت از پنج ضربه متوالی میگذشت ولی به هر حال به ما که خیلی خوشگذشت و خداحافظی کردیم و به راهمان رفتیم زنجیر دستباف فنریم را که دو و نیم متر و از حلقه هایه چهار طبقه ساخته بودم و دسته هایی از لنت سفید برایش درست کرده بودم و پارسال یکی شان را یک ملیون فروخته بودم را به یاشار دادم تا باهاش طناب بزند راستی چیز قشنگی بود طناب زدن با آنها ابهت و جذبه خاصی به آدم میدهد انگار قهرمان بوکس حرفه ای یا رئیس مافیای موسکو است ! راست میگویم فکر نمیکنم در این جهان پهناور قبل از من کسی با زنجیر فنریه دست ساز و لنت برق طناب ورزشی ساخته باشد اگر هم ساخته باشد خیلی نادر بوده با این زنجیرها طناب زدن حس خوبی به آدم میدهد انگار آدم مهمی است

حالا صبح شده برقها راس ساعت یازده رفتند درست یک ربع پیش دیروز قطعی برق نداشتیم .من یک تلوزیون لامپیه چهارده اینچ قدیمی که در انبار خاک میخورد جایگزین آن ۳۲ اینچ نازک و کتابی کردم هیچ توفانی نمیتواند این تپل سنگین را از روی میز زمین بزند مگر اینکه خود میز را واژگون کند اینها مال قرن پیش هستند زمان کودکی من ما حتی از اینها هم نداشتیم یک ناسیونال مشکی داشتیم که جعبه ای چوبی و سنگین داشت وقتی بچه بودیم یک شب زمستانی پدر زحمت کشم آنرا در میان تعجب و خوشحالیه ما به خانه دو طبقه مان آورد عجب شبی بود زمستان سال ۷۳ که هنوز لوله کشی گاز نشده بود و بخاریه نفتی میسوزاندیم اولین برنامه ای که تویش دیدیم اخبار شبکه دو بود با اخبارگوی زنی که مقنعه اش تا نافش کشیده شده بود و آنرا تا سال ۸۶ داشتیم آن موقع این نقره ای هایه صفحه تخت خیلی معروف و افسانه ای بودند؟ نه سال ۸۶ اینها هم از مد افتاده و اولین نسل فلترون ها آمده بودند که بزرگ و شگفت انگیز بودند قبل از آن ما تلوزیونی بزرگتر از ۲۹ ندیده بودیم ولی فلترونهای اولیه تا شصت هم بودند ولی پیکسلهای بزرگ و کیفیت تصویر پایینی داشتند رفته رفته ال سی دی ها و بعد پلاسما ها و ال ای دی ها پیدا شدند فکر کنم پلاسما ها کیفیت بهتری داشتند ولی به دلیل گرانی زود از مد افتادند اینی که حالا روبروی من است مال قبل از هزاره است یک زمانی برای ما نهایت تکنولوژی و جذابیت و بسیار گران و دور از دسترس بودند فکر کنم بیست سال بعد اگر همین را نگه دارم بتوانم بعنوان عتیقه به پول خوبی بفروشمش

حالا برقها آمده فقط یک ساعت بی برق بودیم بساط این قطع برقها از دوره روحانی شروع شد بعد از او در دوره رئیسی به جای برق بخش مسکونی برق کشاورزی و کارخانه ها را قژع میکردند که حرکتی کاملا پوپولیستی بود ولی او همینجا در استان ما با هلیکوپتر در عمق جنگلهای دیزمار سقوط کرد و برای پاسداشتش اسم آن جنگل را شهید جمهور گذاشتند و مردی از استان ما رئیس جمهور شد و به محض آمدن او آرزوی دیرینه ملت استان ما یعنی قهرمانی ترکتور در لیگ برتر جامه عمل پوشید و یکی از بزرگترین جشنهای خیابانی تاریخ فوتبال در همین تبریز به راه افتاد چیزی که چشم فاشیسم زنازاده فارسی را اشک آلود کرده و تا آستانه کوری پیش برده بود خیلی لحظات نابی بود اولین قهرمانی بدون پنالتی تاریخ بدون کوچکترین شائبه داوری و دخالت خارج از زمین در اولین سال حضور var

فاشیسمفوتبالتبریزسوگ
۰
۰
Hamid
Hamid
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید