شاید باور نکردنی باشد ولی حالا پنجشنبه شب یا به قول قدیمی ها شب جمعه است !
چرا باورنکردنی؟ چون من خواستم اینجوری بنویسم و هیچ دلیل دیگری ندارد.
حالا باید خاطره سفرم با یاشار را بنویسم
سه شنبه شب که با هم به شاهگلی رفته بودیم بهش گفتم فردا در دسترس باش صبح دنبالت می آیم که به گشت و گذار برویم .
او اولش من من کرد که خواهرش از تهران آمده و نگه داریم برای پنجشنبه ولی گفتم پنجشنبه شلوغ میشود
صبح حدود هشت و نیم بیدار شدم و کمی اینستاگردی کردم و بهش زنگ زدم که دارم می آیم و او گفت آماده است
توی ماشین دیدم که برخلاف تصورم باک پر است و خوشحال شدم.از راه لاله و نصفراه به محله شان رفتم و درست دم درشان ایستادم تا بیاید او فلاکس و بساط چای آورده بود
از راه فرودگاه و صوفیان رد شدیم رادیات ماشین باز گرم کرده بود و آمپرش بالا بود مجبور شدم بخاری را باز کنم تا کمی از حرارتش را به اتاق بدهد
ترافیک یا منظره خاصی نبود همینجوری میراندم و میرفتیم و حرف میزدیم
از مرند هم رد شدیم و به راه جلفا افتادیم من هیچ چیز نخورده بودم ولی گرسنه هم نبودم جاده خلوت و هموار بود و مشکل خاصی نداشت
یک جایی یک پلیس جوان کفگیر را بالا داد و متوقفم کرد یک شاسی بلند سفید با شماره ۹۶ را هم نگه داشت و گفت صد تومان برایت نوشتم و من هم گفتم ممنونم
از آن مرد شلوارک پوش پرسیدم ۹۶ مال کجاست و گفت گرمسار
قبل از راه افتادن دوتا چای خوردیم که پر رنگ و داغ بود و به راه ادامه دادیم .داشتیم به جلفا نزدیک میشدیم یادم افتاد باید به سیه رود بپیچیم.یاشار میگفت باید به جلفا برویم
بهش گفتم حتی استاندارآذربایجان شرقی هم اینجاها را مثل من نمیشناسد
راهش بیابانی و بدون منظره خاصی بود تابلوی آسیاب خرابه را دیدم و ازش کمی رد شدم.
بعد گفتم اگر میخوای بریم ببینیمش و او مخالفتی نداشت و من هم اولین بار بود که رفتم راهش کمی پرشیب بود و گرمای رادیات بیشتر شد یک تابلوی احتیاط مثلث با عکس آهو هم زده بودند زیاد دور نبود
۷۵ تومن ورودی دادیم و وارد شدیم جای مرتفع و خوش هوایی بود پله هایه سنگیه بزرگ و شیب برای ویلچر داشت و دست چپ یک جایی بود که رستوران و بوفه و این چیزها داشت نوشتنش برای من سخت است .جای باصفایی بود و آب شر شر میکرد ما دنبال آسیاب میگشتیم ولی در واقع یک اتاق خالی بدون چراغ و پنحره بود که تویش هیچ نبود و یک زمانی آسیاب بود
کمی گیج شده بودیم آدمهای زیادی آنجا بودند صدا و خنکیه آب و زنها و مردهایه خندان و راحت به من انرژی میداد یک زوج جوان از من خواستند جلوی آب نما ازشان عکس بگیرم و یاشار هم که تازه فهمیدم خیلی عشق عکس است چندین عکس خواست
من هنوز گیج بودم از خودم میپرسیدم پس آبشار کو؟
از آن فضای در دار و خنک و مصنوعی بیرون آمدیم و به راه آبشار رفتیم .هوا
گرم شده بود از پله ها پایین رفتیم واز دیدن نوجوانها و جوانها و زنهای پر انرژی خوشمان می آمد داشتم به خودم میگفتم من اینهمه این مسیر را آمدم ولی انگار قسمت بود که با یاشار آبشار را ببینم
بعد یادم آمد کلمات یاشار و آبشار هم قافیه اند!
واز پله ها که بلند و سنگی بودند و اطرافشان درختان بزرگ انجیر که میوه هایشان سفت و کال بود گذشتیم و آنجا واقعا قسمتی از بهشت بود رودی با سنگهای تمیز و آبی زلال مثل اشک چشم آرام داشت رد میشد
در واقع یک جویبار پهن و کم عمق بود و یک آبشار بینهایت زیبا که دیواره هایش را سرخس و درخت و خزه پوشانده بود و از آن بالا آب نقره فام قطره قطره مثل دوش حمام پایین می آمد
به نظرم یک منظره در کلاس جهانی بود پر بود از خانومها و مردهای جوان و شاد و بچه ها و ...عاشقش شدم من حسابی خودم را خیس آب کردم و از انرژی و فضای بهشتیه آنجا لذت میبردم یاشار هم دائم عکس میخواست
جاهایی بود که عمق آب به نیم متر میرسید و بسیار زلال و خنک بود کل لباسهایم خیس شده بود و داشتم کیف میکردم از یک دختر جوان خواستم ازمان عکس بگیرد عکسهایمان هم قشنگ شد
یاشار دمپایی نداشت و روی کفشهایش هم خیلی حساس بود آنها را در آورد وگوشه امنی گذاشت و روی سنگهایه به آن سختی با پای برهنه راه میرفت
من یک چیز از تجربه طبیعت یاد گرفته ام که لباس راحت و دمپایی جزو اصول کار هستند
از آنجا سیر نمیشدیم خیلی خوش میگذشت و لذت میبردیم سمفونیه شادی از صداها مناظر قیافه ها سنین و زبانهای مختلف بود از اصفهان و تهران و کرج و هر جایی آمده بودند
بعد از پله ها بالا رفتیم و یاشار دوتا بستنی خرید و من شلوارم را در آوردم و از در آویزان کردم که خشک شود و با شرت رانندگی کردم یاشار گفت تو اروپا را به اینجا آورده ای و باز خندیدیم سه هفته قبل توی شمال هم آن کار را کرده بودم
بستنی ها خیلی چسبید مثل نفتی که به چراغ نفتی بریزی بهم انرژی داد معده ام خالیه خالی بود
به راه ادامه دادیم جلوی یک مغازه نگه داشتم یاشار با کارت من یک آب معدنی بزرگ و دوتا بستنی مگنوم آلبالویی خرید که مزید بر لذت شد و در امتداد آراز میراندیم تا به مرز آباد برسیم آن جزیره معروف وسط رود را به یاشار نشان دادم به آن بلندی معروف که ازش کشور آذربایجان دیده میشود رسیدیم و من شلوارم را پوشیدم و یاشار همانجا شاشید !
و به خانه هایه بزرگ و شیروانیه کشور همسایه نگاه میکرد و لذت میبرد من قبلا سعی کرده بودم در مورد آنجا و نقطه صفر مرزی و فلسفه مرز و جدایی و میدان اثر بنویسم ولی به دلم ننشسته بود
چند تا عکس گرفتیم و به راه افتادیم یک جایی هست که بازارچه مرزی ساخته اند و پر از تریلی هایه جور واجور بود یک مردی که آنجا زیر آفتاب داغ ایستاده بود را برداشتیم اهل مغان بود گفتم تا مرزآباد میبرمت آنجا یک سایه پیدا کن و بایست تا کسی سوارت کند
او خوش لهجه و خوش صحبت بود قیافه اش شبیه روسها یا آلمانی ها با صورت سرخ و چشمان سبز بود و میگفت راننده بیل مکانیکی است درختان انار وحشی در امتداد رود دیده میشدند و صفای غریبی به آن خاک مقدس داده بودند
کلی سه نفره حرف زدیم و بخاری ماشین کماکان روش بود یک جا نگه داشتم تا یاشار چند تایی انجیر بچیند .شیرین و رسیده بودند
به مرز آباد رسیدیم و اورا آنجا گذاشتیم تا پی سرنوشتش برود من عاشق مرز آبادم و روستای فیوریتم است
ماشین را به یک جای خنک دادم و به تماشای آراز رفتیم و کلی تمشک خوردیم که البته زیاد خوشمزه نبودند و هسته های بزرگ داشتند که به دندان میخورد
بعد باز راندیم یک روستا بود به اسم مردانقم داخلش رفتیم و گشتی زدیم خانه هایه خوبی داشت و ازش رود قشنگی میگذشت و همه جایش پر از درختان تناور گردو و انار و انجیر بود به تهش رسیدیم و برگشتیم و باز ادامه دادیم و به روستای معروف اوشتبین رسیدیم که خانه هایش مثل ماسوله پله پله است
راهش دراز و پر شیب بود و اکثر پلاکهای آنجا مال تهران و کرج بودند اهالی آنجا اکثرا ساکن پایتختند و خانه روستا را نگه داشته اند و تابستانها بهش سر میزنند و استفاده میکنند
میدان بزرگی داشت که پیرمردها تویش نشسته بودند و حرف میزدند چند درخت پالونیا کاشته بودند که زمانی میگفتند گونه مهاجم است و برای طبیعت خوب نیست
بعد از آنجا هم بیرون آمدیم و به راه ادامه دادیم ساعت حدود پنج شده بود و هنوز چیزی جز دو بستنی نخورده بودیم
گفتم همینجوری وقت طلف کنیم تا شب شود و کنار رود بخوابیم و با صدای آب مدیتیشن کنیم
در کنار آراز نگه داشتم قسمت عریض و آرامی بود چندتایی عکس گرفتیم و با یک چوپان حرف زدیم
باز به راه افتادیم و همینجوری رفتیم و رفتیم آن سه راه معروفی که به دل جنگل کوهستانی و آینالو میرود را رد کردیم و راندیم تا به خدافرین رسیدیم و من باک را پر کردم
سوپر مارکتهای آنجا نان نداشتند ازش رد شدیم و وارد روستای جانانلو شدیم سه تا نوجوان داشتند حرف میزدند به یکیشان گفتم از خانه تان برایم کمی نان بیاور و او هم آورد.
یاشار میگفت این چه کاریه عمو گفتم این کار برای سنجش میزان مهمان نوازیه اینهاست بعد رفتیم از یک سنگکی سه تا سنگک تازه خریدیم و از یک سپورمارکت تن ماهی و نوشابه وپنیر خریدیم و راه رفته را برگشتیم و در کنار سد معروف و بزرگ خدافرین نشستیم و نان و تن و ماهی را خوردیم و شد شام مان هوا داشت تاریک میشد گفتم خودمان را به قسمتی از آراز برسانیم و آنجا کنار آب روان بخولبیم ولی یاشار گفت پشه ها سوراخمان میکنند
رفتیم کنار یک مغازه در مرزآباد استراحت کنیم ولی سر و صدای بچه ها و موتورها نمیگذاشت باز راندم و به همان مسیر رود برگشتم چند جارا برای خواب اکتحان کردیم ونشد به طرف مردانقم رفتیم یک جایی بود که حیاط بزرگی داشت و چراغهایش روشن بود جلویش نگه داشتم تویش پیرمردها میزدند و میخواندند و خوش بودند توی ماشین یاشار چون قدش کوتاه تر است راحت خوابید ولی من اصلا راحت نبودم برای صدای نکره آن پیری ها هم که حسابی روی مخ بود برای شاشیدن پایین آمدم یک نوجوان دیدم که از رود خرچنگ گرفته بود
گفت آلاچیق ها شبی دویست تومن است من هم تو رفتم حیاطش پر از سنگ رییزه وساختمانش نیمه کاره بود یک جایی بود که تقریبا بی صاحب بود چند نفر مست کرده بودند و خوشی میکردند یک پسر جوانی کارت را کشیدو با یاشار روی آلاچیق بزرگ ومرتب افتادیم خیلی خوب بود صدای آب هم گوشمرا نوازش میداد چند خانواده دیگر آنجا بودند و استراحت میکردند بعد به تدریج و با شیبی ملایم صدای آن خواننده های بی استعداد هم کم شد من موقع خواب شلوارم را در آوردم و راحت خوابیدم البته خوابم سبک و هشیار بود صداها را میشنیدم پیرهن را هم در آوردم انگار خانه خودم تست هوا طوری بود که میشد لخت توی حیاط خوابید بعد کم کم سرد شد و همانها را دوباره پوشیدم و فرش ماشینیه کف را به خودم پیچیدمو تا صبح راحت خوابیدم ولی یاشار کمی سردش شده بود او چون قبلا راننده تریلی بوده میگفت به سرما و توی ماشین یا هوای آزاد خوابیدن عادت دارد صبح که بیدار شدیم کمی از آن سنگکها را با پنیر خوردیم سگ زرد و بزرگ کاروانسرا دائم به پرو پایمان میدیچید و دنبالمان راه می افتاد از درخت تناور توی محوطه تابی نامیزان و نامتعادل ساخته بودند که کمی تاب خوردم و خیلی خوش گذشت و راه افتادیم
تازه ساعت نه هم نشده بود توی راه از پیرمردی که پارسال هم دیده و ازش میوه خریده بودم انجیر تازه خریدیم و کمی هم خودمان از انجیرها چیدیم و خوردیم
باز به همان آبشار رفتیم یاشار انگار زیاد موافق نبود ولی چیزی نگفت
موبایلها را توی داشبورد گذاشتیم که خیس نشوند از دیروز کمی شلوغتر بود من حسابی آب بازی و چشم چرانی میکردم یک خانواده پرجمعیت اصفهانی بودند که ازم خواستند ازشان عکس بگیرم گفتم همگی بکید سیییییییب و گفتند یک عکس ازشان گرفتم گفتم حالا جاهایتان را عوض کنید گفتند همان یکی کافیست گفتم وایستید یک مدلی عکس بگیرم که معلوم شود آبشار است چند تای دیگر هم ازشان عکس گرفتم همچنین به چند تا خانوم تپل در بالا آمدن از سنگ گنده و مرتفع آبشار که آب پشتش جمع میشد کمک کردم یک دختر کم سن خیلی قشنگ بود و موهای ابریشمی سیاه داشت و چشمم را گرفته بود کمی آنجا گشتیم و وقت گذرانی کردیم بعد دوباره به سمت جلفا راه افتادیم چند نمایشگاه خیلی بزرگ آنجا بهترین ماشینهای روز دنیا مثل انواع بنزها و ب م و ها و ماشینهای خیلی خاص مثل مازراتی و آستون مارتین با پلاک منطقه آزاد میفروختند من تا آن روز مازراتی را از نزدیک ندیده بودم
بعد به بازار روس رفتیم و کمی گشتیم و املت خوردیم و کمی چرخیدیم و به پارکی داخل شهر رفتیم و در آلاچیقی استراحت کردیم و به سمت تبریز راه افتادیم
این سفرنامه مختصر من و یاشار به دور آذربایجان بود