داستان میرعلی

میر علی مردی پر زور و تنومند بود از دور که نگاهش میکردی شبیه یک خرسنگ از یاد رفته و دور افتاده بود چماق به دست بود و زخمهایه زیادی را تاب آورده بود و دعواهای زیادی کرده بود عاقبت دست اهل و عیال پرشمارش را گرفت و از دشت خشک و نفرین شده شان دور شد تا مگر آبادیه دیگری برای خودش بسازد

سه زن و پانزده فرزند و نه نوه داشت و هنوز چهل سالش تمام نشده بود بار و بندیلش زیاد و ارزش فراوان داشت و بار هشت قاطر و اسب و شتر کرده بود و خودش و زنهایش و پسرهای بزرگش همگی اسبی زیر پا داشتند و نوه کوچکش ماه نشان را بغل گرفته بود و آرام میرفتند سه شب را زیر سقف آسمان سحر کرده بودند و آثار خستگی در نگاه و صورتشان دیده میشد خوراکشان میوه های خشک و کشک و آب و نان بود در روز چهارم پسر بزرگش شیرعلی قوچ بزرگی زمین زد و گوشتش را به سیخ کشیدند و کباب مفصلی خوردن و باقیش را قرمه کردند و به کوزه ها ریختند

در راهی که خوب نمیدانستند به کجا میرسد به کمین چهار راهزن تفنگ دار افتادند که اسبهای عرب سیاه و گران و تفنگ نقره داشتند و صورتهایشان را با پارچه ای پیچانده بودند

میر علی به یک نگاه فهمید رحم و مروت سرشان نمیشود و دلشان هوای زن جوان کرده او نیت حرامی ها را از پس چند لا پارچه هم میخواند توی این کارها بزرگ شده بود حتی فهمید چند زن از قافله او و کدامها را سوا میکنند

آنها چهار دختر جوان از عائله میرعلی گرفتند زن ۱۸ ساله اش دو دختر ۱۳ و ۱۱ ساله اش و عروس ۱۷ ساله اش

علاوه بر آن آنها بسیار منصف بودند و نان خور ها را کم کردند و دست به پول و مالش نزدند و به قدر نیازشان برداشتند

آه و فغان گریه از نهاد زنها و خردها بلند شد جوری که مو به تن هر جنبنده ای سیخ میشد پسر سومش که قد او دنیا دیده نبود خواست خواهرهایش را پس بگیرد ولی آنکه از همه شق و رق تر بود در یک آن با شلیکی از نزدیک و دقیق سینه اش را سوراخ کردو دیکران جز گریه و فغان کاری نکردند میرعلی حتی خم به ابرویش نیامد و در دلش گفت هرچه خدا بخواهد

بعد از رفتن آنها با منظره ای عجیب که هر کدام زن جوانی را روی زین انداخته بودند اهل قافله برای جوان غیرتمند و بی باکشان گریه و زاری کردند مادرش اورا غرق بوسه کرد و چنگ به صورتش کشید دخترهای جوان برایش کل میکشیدند و سلام و صلواتشان به هوا میرفت نمیدانستند چه باید بکنند همانجا قبری برایش کندند و به تین اسم که او شهید ناموس بود و شهید کفن نمیخواهد با همان رخت و بی غسل به خاکش کردند و به راه افتادند

پسر دوم میرعلی که زن جوانش را برده بودند از زور این ظلم گریه اش گرفت ولی بیشتر از زن به حال دختر سه ساله اش میسوخت که باید بی مادر بزرگ میشد

چه دزدهایی بودند که راضی شدند زن شرعی و حق و حلال مردی چماق به دست و راست و درست را که طفل سه ساله اش خوب از شیر گرفته نشده را بدزدند و با پول و طلا هم تاخت نزدند؟ این دزدها را باید زیر تیغ آفتاب سر تا پا گچ بگیری که مغز سرشان بپزد و چشمانشان را کلاغ و کرکس در آورد

میرعلی گفت زیاد فکری نباش برایت یکی بهترش را میگیرم در روز ششم کوچ اجباری آنها رود کوچکی دیدند که چند درخت تناور سنجد و بید داشت و همانجا پهن شدند کنار رود رد پای خرس بزرگی دیده میشد ولی آنها بلد بودند از پسش بر آیند جای زیاد خوبی نبود لب راه نبود دور بود آنجا از دشت خودشان خیلی بدتر بود ولی آب داشت آب روی خیلی عیبها را میپوشاند

گفتند چند روزی اینجا استراحت کنیم تا ببینیم کجا میرویم پسرش گفت میترسم راه زنها چنانمان کنند که فقط نرها بمانند و لبخند تلخی زد

از کوزه گوشتهای قورمه ای را در آوردند و خوراک لذیذی با نمک و زیره و زرد چوبه پختند

قبل از غروب باید آتش بزرگی می افروختند که گرگ و خرس را فراری دهد و تا صبح باید کشیک میدادند

دختر بچه سه ساله ای که بی مادر شده بود را از بچه های دیگر جدا کرده بودند که یاد بی مادریش نیفتد

تا صبح صدای زوزه گرگها خوابشان را گرفت و پهلو به پهلو شدند .

صبح در همان آتش آبی گرم کردند و تنی سبک کردند تا باز به راه بیفتند آبادیه خوبی دیدند و خواستند نان و آبی تهیه کنند

یکی از اهالی ده آشنای میرعلی درآمد و سبب آوارگی اش را پرسید و گفت بیا همینجا پیش ما بمان کل یاسین و اهل و عیالش کوچیدند و آبادی زیادی خلوت شده. آب هست شما هم که دست به چماغین و پشت و مشتتون قرصه صدا به صدای هم میدیم ببینیم خدا چی میخواد. من خونه کل یاسینو به چل اشرفی ازش خریدم حیاط خودم تمیزو آباده بیست اشرفی بده مال تو عجله ای هم نداریم طویله و چاه و آب انبار و کرت و بادگیرم داره دیگه چی میخوای؟

میر علی با آن آشنایش که اسمش شاه رضا و لاغر و دل پاک بود رفت و حیاط رو دید برای خودش و دو زنش خوب بود ولی آنهای دیگر چه؟

شاه رضا گفت یه مدت باید گرد بشینید تا واسه پسراتم آجر و گل و چوب تهیه کنی که کم کم صاب خونه بشن همه اینا همین حالا هم هست منتها پول میخواد تو زمین که حرفی نیست

میرعلی علت اصرار شاهرضا را فهمیده بود. میخواست از برو بازوی پسرهایش سپری برای ده بسازد ولی راه بهتری هم نمیشناخت مالهایش را توی طویله جاکرد و اساس ناچیزش را توی اتاقها که پنجره هایش چوبی بود ولی از کنار رودخانه خوابیدن خیلی بهتر بود

سرو ته معامله را به ۱۲ اشرفی گره زد و با شاه رضا به دست بوس بی بی مرضیه که همه آبادی مهرش بود رفت

زن چروکیده و راهدانی بود بهش گفت برای پسرهایش هم زمین میدهد که خانه بسازند دخترهایش را هم اگر بخواهد همین حالا پاگیر نشده نقد میکند که نانخورش کمتر شود و کرد دامادهایش هم چهارده پانزده ساله بودند و قول داد آن چهار تایی که راهزنها ازش برده بودند را پیدا کند و برگرداند

شب. میر علی در خانه خشت و گلیه خودش خوابید تقدیرش این بود که در این روستا زمین گیر شود صبح نشده باید دنبال جو و کاه و یونجه برای دوابش میرفت بعد کم کم به خانه سرو سامان میدادند