ویرگول
ورودثبت نام
Hamid
Hamidهرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
Hamid
Hamid
خواندن ۲۰ دقیقه·۱۰ ماه پیش

اذکار منجمد

در این شهر یخ زده و زمستانی که از هر سال سخت تر شده دلم پوسیده. میان اینهمه چیزهای دلگشا و دمنوش و عرقیجات و قرص هم چیزی نمیشناسم که روح پلاسیده ام را نشاطی بدهد .مردم به سمت من می آیند و راز دلشان را با من میگویند و از من درمانی برای دلهای غمزده شان میخواهند سرما مثل آفت نشاط را از دلها تارانده بیچاره ها نمیدانند که من خودم از آنها بد حالترم بعد از حاجی چرخاندن این یک بند انگشت مغازه هم سخت است مردم گول این رنگ و رویه روشنم را میخورند فکر میکنند این نور ایمان است که اینجوری برق میزند نمیدانند من از علی بابا و چهل دزد بغداد بی ایمان ترم اگر دزدی و هیزی نمیکنم بخاطر ترس و طبع سردم است وگرنه هیچ نیت خیری و مروتی در ذات من یکی نیست خدا مرا ببخشد ولی هیچ فکر و نیت پلیدی نبوده که از دلم نگذشته باشد گاهی حتی در دلم میگویم کدام خدا بعد زبانم را که طفلی چیزی نگفته گاز میگیرم که کفر نگو خدا هست حتما هم هست ولی خیلی آن بالا بالا هاست ما نمیتوانیم ببینیمش چون او خورشید است و ما موش کور تاوان کوریه ماراکه خدا نباید بدهد

صدای زنگ ظریف و فلزیه مغازه آمد رعنا دختر یا زن کمی جلف و ادایی که این روزها اینجا را پاتوق کرده بود تو آمد .

سلام سینا جون اون دواهایی که داده بودی خوردم دستت خیلی اومد داره حاجی یجور دیگه بهم نگاه میکنه محبتش زیاد شده انگار نور به صورتم اومده کی میشه منم عین خودت نورانی بشم حاجی حلوا حلوام کنه تو دلت پاکه فدات بشم دعام کن نفست حقه سیدی یه چیزی از این دوا مواها قاطی کن بده بخورم با کلاس بشم همچین خواستنی بشم تا کی خونه این و اون هر ننه قمری برم پرده هاشونو بشورم دیواراشونو دسمال بکشم نگا کن تورو خدا مگه من چیم از اون زن افاده ایش کمه

بهت که گفتم من دعا نویس نیستم هیچ دوا علفیی هم صورت هیشکیو تا حالا نورانی نکرده کلفتی مگه چه عیبی داره میری خونه مردم هم فاله هم تماشا چارتا آدم میبینی چارتا حرف یاد میگیری بهت نهار میدن پول میدن لباس میدن چیز میزای کهنشونو میدن دختر داییه من هم سن و هیکله توئه تازه لیسانسم داره انگار الان از پشت کوه گرفتن آوردنش دو کلوم حرف نمیتونه بزنه چون مث تو کار کرده و دنیا دیده نیست قدر زرنگیتو بدون این زرنگیا رو خدا به هر کسی نمیده.

زرنگی بخوره تو سرم آخه من میخوامش واسه چی من میخوام خانوم باشم تو ماشینایه اونچنونی ببرنم رستوران لباسایه خارجی بپوشم برم کیش ترکیه قبرس

اینارو همه میخوان منم میخوام ننه منم میخواد

ببین اگه تو یه چیزی برام پیدا کنی که یکم خوشگلم کنه توپر بشم میدونی که چجوری میگم

اونا با تو پر شدن رو نمیان باید عملشون کنی که اونم خیلی گرونه

تو ذوقم نزن سینا جون بهم یه امیدی بده بگو میشه بگو پولدار میشم بگو حاجی حلوا حلوام میکنه

امید بدم که خونه اون زن با آبرو رو خراب کنی ؟

خونه اون خراب شدنی نیس هف پشتش زمیندار و حجره دارو معتبرن حساباش از حساب حاجی هم پر تره

گفتم که چاره تو فقط عمله منم جراح نیستم چارتا دوا علفی و جوشونده و عرق میشناسم که راست کار تو وزه نیستن

وای سینا چرا حالیت نیست من اسیرتم گور بابای اون حاحی و زنش دست تو اومد داره یه دستی به سر و روی من بکش بلکم حاجت گرفتم شما مردا چرا اینقد عجیب غریبین محلتون نمیذارم موس موس میکنین با پای خودم اومد پیشت داری پسم میزنی

تو مگه شوهر نداری پاشو برو عصبانیم نکن

باز صدای زنگ فلزی آمد یک مشتری گذری مردی با سری تاس و سبیلی پر پشت رعنا با نگاهی شماتتگر بیرون رفت مرد همان یک لحظه که اورا دید خیلی دکرگون شد انگار میخواست ازش خواستگاری کند ولی مجال نشد

سلام دکتر جون یه روغنی یه دوایی واسه این کله تاس ما هست که باز موهاش در بیاد؟

والا اگرم باشه من نمیشناسم چارش فقط کاشته اگرم نشد میتونید از کلاگیس استفاده کنید

کلاگیس که حرفشو نزن چسبش دیوونم میکنه

به هر حال این مدل تاسی با هیچ دارویی حل بشو نیست

واسه قوای جنسی چی داری دکتر

( اینم مشتریای ما هستن یکی از یکی عتیقه تر )

والا یه سری داروهایی هستن که آماده از شرکت میان بعضی داروها و قرصا هستن که تقویت کلیه بدنه و بعضیاشونم هستن که اینجا ترکیب میکنیم و میدیم بسته به سن و وزن و وضعیت سلامتیه طرف مثلا این شربت خرنوپ خیلی پرطرفداره

مردک داشت من من میکرد و الکی روی شبشه ها و مزنه ها را زیر لب میخواند بو برده بود که آن زن گلوش پیش دکتر علفیه میخواست یجورایی سر بحثو باز کنه ولی بلد نبود

آره همون خر چی چی رو بده تعریفشم زیاد شنیدم ایشالا دستت سبک باشه بلکه مادر بچه ها دعات کنه

آره این خیلی خوبه هرکی برده راضی بوده

صدای زنگ در دوباره آمد مرد تاس بیرون رفت و زن چادریه حاجی تو آمد

سلام آقا سینا این وزه دوباره اومده بود پیشت؟ روح باباتو قسم میدم بهم بگو تو میدونی چی از زندگی من میخواد بهم بگو

والا دروغ چرا اومده بود همین چن دیقه پیش عقل و بار حسابی نداره

با همین نیم سیر عقلش شوهر منو هوایی کرده میخواد آشیونمو به باد بده هیکلش دوزار نمی ارزه تورو خدا دس به سرش کن

( این زن با پنجاه سال سن از سی سالکیه رعنا خیلی سر تر بود نجیب و با اصل و نسب و همه چی تموم)

راستیتش شما جای مادر منی اگه بدت نیاد

نه پسرم بگو حرفتو

این دختره خیلی جلفه چرا نگرانشی این نشه یکی دیگه شهر پر این وزه هاس شوهر شما اگه بخواد کاری کنه میکنه از خداتم باشه که بره سمت یه ببویی مثل این که با چارتا النگو و اسکناس خرجش هم میاد

آخه واسه من ... درست نیست این حرفارو آدم به مرد غریبه بگه تو جای پسر منی من این خونه زندکی رو آحر به آحر رو هم گذاشتم زورم میاد شغال خورش کنم اونم همچین آدم ناقابلی میگم نمیشه یه دوایی چیزی بش بدی دور حاجی رو خط بکشه

گیرم که بشه حرف اینه که اینم نباشه هزارتا مث این هستن اگه چیزیم بخوای بدی به کسی اون حاج آقاس

تو چقد چیز فهمی آقا سینا ماشالات باشه حالا چی هس بدی بدم به خوردش

معمولا اگه میل جنسیش کم تر بشه سروگوشش نمیجنبه که اونم باز برا خودتونم... البته بی ادبی نباشه

نه گلم تو مث پسرمی من خیر اینو نخواستم همونو که گفتی بده چیز خورش کنم

دارویی که فقط پنج هزار تومن می ارزید را برداشت و سه تا اسکناس دویستی با رضایت و شادی به دکتر نورانی و با علم داد و نگاه نوازشگری به صورت جذابش کرد و با یک خداحافظی و تشکر گرم طوری که انگار میخواست بگوید کاش میشد بغلت کنم بیرون رفت سینا به پولها نگاه کرد چقدر بهشان نیاز داشت خرج امروزش در آمد چه پولهای خوشرنگ و قشنگی زیباترین ترانه ای که ملک روزی میتوانست امروز در گوشش زمزمه کند اینها از عالم غیب رسیده بودند ششصد تومن سود خالص با خودش گفت اگر بیشتر زیر لب ذکر بگویم و از خدا به اسمای متبرکه اش روزی بخواهم از غیب درهای برکت و رحمت به رویم گشوده خواهد شد عجب زن متین و اصیلی بود حتی دستمال کاغذیی که او اشکهایش را با آن چیده باشد به کل هیکل رعنا می ارزد

داشت دیر میشد باید کم کم فکر رفتن را میکرد گونی ها و کارتنها را از جلوی مغازه جمع کرد و به عکس پدرش بوسه زد چراغها را خاموش کرد و در آن سرمای کشنده کرکره را پایین کشید و با سه اسکناس دویستی در جیبش به سمت خانه راه افتاد باید بیش از شش کیلومتر در راه هایی شیب دار و پر پیچ و خم راه میرفت و به خانه کوچکشان میرسید چهار صد متری رفته بود که از دور در آن تاریکی و سرما صدایه ضعیفی را شنید سینااااااا سینااااا فکر کرد شاید سینای دیگری منظورش باشد به راهش ادامه داد صدا رسا تر شد برگشت همان دختر جلف و وقیح بود معلوم نبود با آن کفشهای پاشنه بلند ترسناکش چطور میتوانست آنقدر بی نقص بدود و زمین نخورد شاید واقعا جادوگری چیزی بود حتی بعد از آن همه دویدن نفس نفس زیادی هم نمیزد

مگه صدامو نمیشنوی

چی میگی آخه چرا دنبالم اومدی مگه کس و کار منی

از خداتم باشه

نه والا نه بلا از خدام نیست برو رد کارت

اون کچله افتاده بود دنبالم

خوب بیفته خلایق هرچه لایق

سینا چرا اینطوری میکنی من هیشکیو ندارم که نگرانم باشه

ولی ننه پیر من خیلی هم نگرانمه

بذار بیام شب پیشت بمونم بگو کلفت آوردم

کلفت که شب پیش کسی نمیمونه

بلکه دست تو اومد داشت برام

کچله پسندت نبود

گف بیا برسونمت دیدم ماشینش از خودشم داغونتر

منکه همونم ندارم

تو کجا اون کجا

واقعا میخوای بیای شبو با من بمونی تو ننه بابا نداری؟

بذا بیام همشو برات تعریف میکنم

خونه ما خیلی دوره میتونی پیاده بیای

چرا نتونم چلاق که نیستم من مث زن خاجی خورده خوابیده نیستم نون مفت کسی بهم نداده

جایی که گفتم ازم پنجاه متر فاصله بگیر وقتی تو رفتم آروم همه جارو نگا کن اگه فضولی نبود مث گربه آسته بیا تو

.

.

.

.

.

آروم برو تو‌. اون اتاق کسی نبینتت

چه خوبه که راه در رو داره

مادرش تنها و آرام داشت برای خودش بافتنی با رنگ فیروزه ای میبافت از آن چیزهایی که جلوی در حمام می اندازند به ندرت حرف میزد خانه قدیمی و قشنگی بود انگار در محله آنها حتی انقلاب هم نشده بود درست مثل سالهای دهه چهل یا حتی سی اکثر خانه ها آجری و بدون نما شکلش طوری بود که نور به کوچه هایش نمیخورد از آن محله های غیر مجاز و من در آوردی عوضش تابستانهای خنکی داشت شاید بخاطر همین آفتاب ندیدن ها اکثرشان رنگ پریده و آرام و بی رمغ بودند در طول روز از بیشتر خانه ها صدای شانه قالی بافی چرخ خیاطی و بوی تریاک و ونگ بچه می آمد مردم بی صدا و با آبرویی بودند کم پیش می آمد جوانی از آنان جسارت این خطرات را به خود بدهد ولی سینا فکر میکرد هرگز به تایید آنان نیازی نخواهد داشت دست مادرش را بوسید چهار تخم مرغ نیمرو کرد و در دوری با خودش به پایین برد میانشان کلامی رد و بدل نشد آنها خیلی کم حرف میزدند مادرش با نگاهی به او فهماند که از همه چیز خبر دارد و از او انتظار این کارها نمیرود

اتاقت خیلی قشنگه سینا وای من میمیرم واسه نیمرو اونم شام باشه

مادرم فهمید تو اومدی

خو بفهمه بچه نیستی که مرد گنده ای

اگه بخوای دوش بگیری حموم اونجاس

وای من میمیرم واسه دوش بعد شام تو هم بیا پشتمو کیسه بکش

.

.

.

ببین تورو خدا من بهترم یا اون زن پنجاه ساله چاق

به اندامت نناز هر آدمی بالاخره یه بدنی داره تو هم سن اون بشی میترکی اون زن با آبروئیه برو رد یکی دیگه

سینا چرا نمیفمی من باید پشتمو با این حاجی ببندم این بلیط شانس منه چی میشه از اون اقیانوس پول قد یه حوض نقاشی به منم برسه بفهم من نه ننه بابایی دارم نه گذشته ای نه آینده ای برگ برنده من تو دسته چک اون قرمساقه

تو شبا کجا میخوابی

من با چارتا دیگه از دوستام تو یه سوئیت میخوابیم ولی حالم ازش به هم میخوره حاجی گفته واسم خونه میخره ماشین میخره سرمایه میده مغازه خودمو بزنم

اووو کی میره اینهمه راهو خونه مغازه ماشین واسه چیزی که همه جا ریخته؟

خو چشش گرفته مگه تو بخیلی

آدمی که بخواد اینهمه خرج یکی بکنه از چشش دور نمیکنه نمیذاره نفس بکشه

فعلا که گذاشته عاشق بدن منه میگه از گرمای تنت جون میگیرم صداتو که میشنوم هرچی غمه میشوره میبره انگار از بهشت اومدی ...اونقد از این حرف قشنگا بلده به قیافش نگا نکن خیلی چیز بلده بذار ببینم به این چیز میزا چی میگن ‌‌..

اطلاعات عمومی؟

نه بابا اطلاعاتی نیست بازاریه

نه خره من در مورد شغلش نگفتم

یه چیزیه مثه پیک نیک

آهان رمانتیک خدا نکشتت هیچبم نه پیک نیک

تو به چشم مشتری بگو اشکال این اندام چیه؟

مشکلی نداره ولی خیلیم شاخ نیست معمولیه

تو به این میگی معممولی؟ بین اون چارتا خودشون میگن ما پرایدیم تو بنز

پوستت روشنه کمرت باریکه پایین تنت بزرگو گرده ولی بالا تنه یوخ

درد منم همینه دیگه خد ا اینجا شو خراب کرده

میتونی بری عمل کنی خرجشم خیلی زیاد نیس

ما از یه نسل مخصوصی هستیم یه چشمه هست تو دهاتمونه که هر زنی ازش بخوره تنش شفا میده عادتش درد نداره بدنش هیچوقت بو نمیده مثل گل میشه یه چیزی میشه مرد معتادش میشه

په چرا شوهر خودت معتادت نشد

شوهر من اتفاقا خیلی خیلی معتادم شده بود از بس زیاده روی کرد بدنش جواب نداد افتاد به شیره از کار بیرونش کردن منم جونمو ورداشتم و الفرار

همچین آبی تو دنیا نیس الکی نگو

تو یبار بکن ببین البته تو شاید کم تجربه باشی ندونی ارزش منو کسی میدونه که با ده تا بیستا سی تا زن بوده باشه اون بوی ماهی و آهن و عرق زیر بغل و دهن بخوره تو ذوقش بعد میفهمه زن سفید کمری چیه تازه بین همه سفید کمریا من یکی تهفم

یعنی آسمون پاره شده شما سفید کمریا افتادین دیگه

یه پیری بوده اونجا شب و روز نماز میخونده کرامت داشته از غیب براش غذا میومد از نفس حق اون خاک دهات ما نورانی شده مردا از زناشون راضی بودن زنا از مردا گرگ و سگ و شغال دور قبرش نمیشاشیدن براش از آجر و گل یه تکیه ای ساخته بودن مردم دسمال سبز میبستن به نوه نبیره هاش نذری میبردن همه دهات ما برکت داشت گردو داشتیم چه گردویی دخترامونو رو هوا میبردن خاکمون شفا میداد از وقتی اومدیم تهرون خدا برامون نخواست هرکدوممون آواره یه سگدونی شدیم حالا خوبه از اون شوور خیر ندیدم چارتا تیکه طلا دزدیدم وگرنه حالا همون پول پیش سوییتم نداشتم منکه زن هرجایی نیستم آبرو دارم نگم یکی عین خودت صد سالی یبار پیدا شه به دلم بشینه بخوام دلشو شاد کنم اونم بی شیله پیله یعنی شیله پیله تو ذاتم نیس تاسم بد افتاده وگرنه خودت میدونی جای من اینجاها که الان هستم نیس من صد تا خونه رفتم کلفتی .خانوم اون خونه ها باید زیر پای منو جارو کنن ولی این رسم روزگار انصاف و مروت نداره آخ پیشونی منو کجا میشونیه مارو بد نشونده همشونو نگا میکنم نه که چش دیدنشونو نداشته باشما خدا صد بیشترش کنه ولی کم آدم لایق میبینم توشون یه حاجی نادری هست هر یه تار سبیلش به یه مرد میارزه خونه داره قد کاخ چهار طبقه هر طبقه پر وسایلی که یکیشو آب کنی میشه زندگیه یکی مث منو از گل درآورد سر صبحی رفته بودم نظافت کنم با زن افاده ایش داشتن صبونه میخوردن چه صبونه ای به خدا شاه نخورده شبیهشو عسل سرشیر خاویار که من نمیدونستم چیه جیگر که تو عمرم ندیدم واسه صبونه بخورن آب پرتقال خلاصه هرچی از عقلت بگذره زنه برگشته میگه رعنا خانوم تو یخچال پنیر هست برو یه لقمه بخور چایم واسه خودت بریز انگار یه ذره از اونایی که خودشون میخورن به من بدن کلاه میره سرشون مرده گفت تو یخچال همه چی هست هرچی دلت خواست بخور نخوری مدیون منی گفتم خدا به این جور آدما میده اونم زنش تهشو بری پیدا کنی از یه گدا خونه ای با چه جادو جمبلی بستنش به ناف این مرد بیچاره نه برو رویی داره نه ادب و معرفتی کل چهار طبقه رو براشون عین گل کردم مرده عقل کرد قبل رفتن خودش پول خوبی بهم داد اگه حوالم میکرد به زنیکه یه لباس کهنه ای چیزی میداد پول صبحونه رو هم ازم میگرفت

خوب تو که چترتو وا کردی یه زنی رو خونه خراب کنی چرا همین حاج نادرو سوا نکردی واسه خودت

اوه اوه حاج نادر چشاشو دوختن به زمین بالاتر از کفشامو ندیده اینو باش همه حاجی پولدارا که پی عیاشی نیستن اون یدونه رو من با هزار تا زحمت پیدا کردم کارمون تو دادگاه بود اونجا شانسی دیدمش برگشتنی من واستاده بودم تاکسی بگیرم خودش جلوم واستاد که برسونمت و اینا از اونحا قاپشو زدم تا حالام کم خرجم نکرده فک کن بیستایه دسمزد اون خونه چارطبقه پول کمشه النگو خریده گوشی خریده لباس که تا دلت بخواد اینا اصلا این پولا واسشون معنی نداره میگه نفس تو به هیکل فائزه می ارزه جای انگشت رو سینت میمونه حور بهشتی ...

خوب چرا دس دس میکنه بگو یه خونه برات بگیره دیگه

همین دس دس کردنش منو کشته دیگه میترسم زنیکه بره یه طلسمی چیزی بنویسه پرنده شانس از این شونه بی صاب مونده من بپره

تو پیش دستی کن برو یه طلسم بهتر بنویس

وای سینا دس رو دلم نذار بهش که فکر میکنم گریم میگیره این از اون شانساس که صد سالی یبار سراغ آدم میاد

ببین یه چیزی میگم همیشه یادت باشه پولدارا از بخشیدن پولدار نشدن اونا نسل اندر نسل ناخن خشک بودن این ناخن خشکی رفته تو ذاتو فکر و دلشون آب از دستشون نمیچکه بوی کباب شنیدی بدبخت جلو که بری میبینی خر داغ میکنن خونه و ماشین و طلا کجا بود من این پولدارا رو میشناسم تف کف دستت نمیندازن خوب که شیرتو کشید چنان تفت کنه زیر پاش که تا آخر عمرت خماری بکشی

از منکه چیزی کم نمیشه این قولایی که این بد مصب داده امید خالی خالیشم دلمو گرم میکنه اومدیمو یک در هزار سر حرفش واستاد اگه واینسته که چن صباحی با از ما بهترون گشتم و دوتا حرفی یاد گرفتم ولی اگه اون یک در هزار بشه من پشتمو بستم تا حالا هم کم نکندم ازش

ولی پر بیراهم نمیگفتی تن و بدن تو یه توفیرایی داره انگار ‌.

گفتم که تو کم تجربه ای نمیفهمی این بدن راس از وسط بهشت اومده مسئله زن و شوهری خیلی پیچیده تر از چیزیه که به نظر میرسه مثلا تو اون زنه رو نگاه میکنی میگی هم خوشگله هم خانوادش پولداره هم سنگین رنگینه اینه اونه ولی منکه دستم تو کاره یجور دیگه میفهمم قضیه رو خود این حاجی میگه من لذتی که از یبار با تو بودن بردم از کل سی سال زندگیم با مهری بیشتره به حرف و ‌ سیاست و متانت و اینا نیس که این یه چیزه که خدادادیه یکی داره یکی نداره به زور نمیشه

والا من به این درجه که تو گفتی وارد نیستم ولی تو واقعا خوشبویی خوشرنگم هستی حیف من اون ابزار که لازمه ینی اونجور که باید ندارم ولی فک کنم بعدا که ازدواج کردم قدر این بدن تورو بدونم

اونو که نمیشه گفت زندگی یه کتابه که هر روز یه ورق نو برا آدم رو میکنه شاید اون موقع اصلا من یادت نیفتم

تو چیه منو دوس داری

همه چیتو قربونت برم انگار یه پیامبری چیزی هستی از صورتت نور میباره صدات قشنگه نگات نجیبه دکتری سرت به تنت میارزه

...

صبح که شد رفت پی کارش منم نمیتونستم از تشک دل بکنم خیلی خوش گذشته بود هرچی از بدنش تعریف کرده بود درست بود حاحی حق داشته اینقد اسیرش بشه مجال نداد صبحونه بیارم براش نمیدونم چه کار عجله ای داشت یاد حرفای اون زنه با آبرو افتادم از اینورم که نگا میکنم این دختره هم بیراه نمیگه چی میشه از اون اقیانوس پول دوزارم گیر این فلک زده بیاد اگه یه آپارتمان چهل متری هم داشته باشه با یه قارقارک باقیشو خودش کار میکنه و گلیمشو از آب میکشه خیلیم شغال نیست که بگی سو استفاده میکنه بالاخره حق جوونیشه حالا من باید ردای قضاوت بپوشم پای حرفهای خیالیه طرفین بشینم مثلا خاحی میگه من همه چیز به این زن دادم بهترین مادیات که خوابشم نمیدید تا آخر عمرشم بخوره تموم بشو نیست یه خط به آسایشش نمی افته منم حق دارم با این همه کیا بیا حق دلمو از این دنیا بگیرم پس فردا زیر یه خروار خاک سیا کی به داد دل پر حسرت من میرسه من بهش چی میگم؟ میگم وایستا که حرفای زنتم بشنوم علی الحساب زیادم آدم حسابی نیستی که چشت سیرمونی نداره هرچی اون داره زن خودتم داره. حالا نوبت زنشه که حرفایه خیالیشو بشنوم میگه بهت که گفتم سینا جون من این زندگی رو آجر به آجر رو هم گذاشتم دختر مرد کمی نبودم بر و رو دارم اجاقم کور نیست دیونه نیستم ناشیزه نیستم ال نیستم بل نیستم من خصوصی ترین جای تنمو میذارم در اختیارش حق دارم جای خصوصیه اونم واقعا خصوصی باشه نه ماله همه کس اینا حساب داره باید پاک باشه سرایت داره واگیر داره میکروب داره کوفت داره حالا اوناش هیچ با دل و روح و نگاه سردش چه کنم ؟ حتما حاجی میپره وسط. که اون موقعهایی که تو جلوی شومینه واسه خودت ماهواره نگاه میکردی من تو سوز سرما کار میکردم با عمله بنا و راننده کمپرسی و مهندس و بازرس جنگ و دعوا میکردم شرمنده دیگه از این گرمتر نمیتونم باشم آخرشم شد آجر رو آحر گذاشتن خانم تو چه آجری رو هم گذاشتی پدرت که هنوز زندس و مالش به ما نرسیده جهیزیتو که سال سوم همشو تازه کردیم بیرون خونه هم که نذاشتم کار کنی ...وای از این گفتگوی خیالی سرسام کرفتم حالا باید تو مغازه باشم از حالا تا مغازه فقط ذکر بگم خدایا روزی برسون من دیگه کم آوردم یا رزاق و یا لطیف و یا خبیر و یا رحیم و یا ستار و یا غفار و یا محیط و یا علیم و یا رئوف

بعضی وقتها میگم کدوم خدا آدم میمیره و میپوسه و همه چی تموم میشه ولی یه جایی ته قلبم میگم نمیشه که آدم تموم بشه آخرشم میگم من هیچی نمیدونم وقتی ذکر میگم حالم بهتره بشر یه موجود خیلی خیلی پیچیده ایه خیلی حرفا در موردش میفهمم ولی گفتنش سخته در مورد چیزای حسابی که تو دانشگاه یاد میدن چیز زیادی نمیدونم مثلا پروتئین چیه ژن چیه کروموزوم چیه گولبول چیه فورمول چیه مولکول چیه ولی یه چیزایی هست که هر آدمی حتی اگه بیسوادم باشه میفهمه حرفایه گنده گنده رو هم که خورد کنن به ماها شیر فهم بکنن ته ته تهش میفهمیم که عین همینارو خودمونم بهش فک میکردیم ولی اونا امکاناتشو داشتن پولش و داشتن خوندن با هم حرف زدن نوشتن با میکروسکوپ و تلسکوپ و آندوسکوپ و کلونوسکوپ و اینجور چیزا ذره ذره با خون دل تونستن بهش برسن ساعت بسازن ماشین بسازن موتور و هواپیما و تلوزیون و رادیو و موبایل و رفتن کره ماه و مریخ و چه میدونم واسه منکه نمیدونم چه فرقی داره ماه کجاس مریخ کجاس من اینقد حالیمه که اینکه الان دست هر بچه ای موبایل هست اینو بزرگترین پادشاه صد سال قبل با اونهمه طلا و تفنگ و کنیز و خدمتکار نداشت این یه چیزیه که زمونه به اهلش میده مث پدر مادر که به چیزی به بچه هاشون میدن زمونه هم یه جورایی پدر مادر آدماس الان اینجوریه که امکانات هست اطلاعات هست نون هست یه پیریه بود تو صف نون وایی میگفت رمان اونا نون گرفتن خیلی مکافات داشت آرد کم بود با خاک اره و چودار قاطی میکردن گاز نبود از شاخه های شمشاد ونفت سیاه آتیش میگیروندن باید جواز میبردی در نونوایی مامور شهربانی امضا میکرد هف هش ساعت تو صف وامیستادی میگفت یبار جلوی یه حموم عمومی خودش دیده که یه زنه با بچه تو بغلش یخ زده و مجسمه عین یاکریم افتاده زمین این جور بدبختیا قدیما بوده الانه رفاه زیاده حموم تو خونه هاس همه دنیا رو کردن تو صد گرم گوشی هر سوالی داری ازش میپرسی میخری میفروشی من که متحیرم فقط این دنیا داره کدوم وری میره واسه ما فقیر بیچاره ها یه قرآن و نماز و روزه مونده بود که دلخوش بهش بودیم اینم دارن ازمون میگیرن آخه مگه میشه آدم بی ایمون باشه گیرم که همه دنیا مال یارو باشه ته ته همه عشق و خالارو بکنه بره تایلند چه میدونم آرژانتین پاتایا آمازون سانفرانسیسکو عرق بخوره سرزمین موجهای آبی بره پاراگلایدر جت اسکی ده تا زن بگیره اگه ایمون نداشته باشه بازم یچی کم داره اگه این یه فریبه بذار ما فریب خورده باشیم همون نمازایه سر سبکمونو بخونیم قرائت بریم روزه اگه تونستیم بگیریم خیرات کنیم حق امام بدیم پس فردا که شاید حساب کتابی اصلا نباشه و حرف اینا درست باشه ولی واسه نماز خوندن حتما کسی و مواخذه نمیکنن بذاربگن ما ساده ایم املیم حالیمون نیست کی تا حالا از دین و ایمون ضرر کرده که ما دومیش باشیم این دختره هم خدا خیرش بده دل مارو شاد کرد ایشالا خدا به کرم خودش میبخشه این عاقبت به خیر میشه از اینا که یکی دوتا نیس

عکس توسط گروک ساخته شده است
عکس توسط گروک ساخته شده است

۱۰
۵
Hamid
Hamid
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید