من و تو هر لحظه در حال تجربه ی یک اتفاق هستیم؛ اما آیا توجه لازم رو به بودن و حضور داشتن در همین لحظه رو داریم؟ آیا توانایی پذیرفتن وجودمون تو دنیا رو داریم؟ من و تو وجود داریم دوست من ، وجود مون سعی داره چیزی رو به ما بفهمونه، و اون چیز قطعا دانستن حضور ماست. و دانستن دلیل حضور ما. دلیل اون هم چیزی به جز یادگرفتن نیست. من یاد می گیرم ، من یاد می گیرم ؛ من خودم رو ، ذهنم رو ، جسمم رو ارتقا میدم .تا زمانی که متوجه نشدی در یک موقعیت چطور باید رفتار درست رو داشته باشی ، اون موقعیت بارها و بارها گریبان گیر تو میشه .
من امروز تو موقعیتی قرار گرفتم که چندین بار باهاش روبرو شدم. یکم فکر کردم ، فکر کردم و فکر کردم . به این نتیجه رسیدم که آرامش من تو این لحظه از هر راه حل دیگری کارساز تر و درست تره . و بلعکس ، با تکرار جمله ی : (چرا من؟ ) و درگیر اضطراب شدن تنها دارم انرژی و وقت بیشتری رو هدر میدم .
_به امید اینکه طبیعت درس بعدی رو بهمون یاد بده . ♡
