کره یک محصول پروتئینی پر مصرف در سبد خانوار است. که در کل کره را میتوان به دو گروه کره حیوانی کره گیاهی تقسیم کرد.
از نظر متخصصان تغذیه کره برای سلامت قلب مضر است.
کره حیوانی از شیر تازه گاو و گوسفند… تهیه میشود که ۸۲ درصد آن چربی ۱۶ درصد آن آب و ۲ درصد املاح شیر در آن موجود است. ولی کره گیاهی از جامد کردن روغن های مایع با روش خاص و افزودن عطر و طعم کره بدست می آید.

کره حیوانی چربی شیر است، دارای میزان زیادی از ویتامین های محلول در چربی مثل AوD بوده است، و همچنین دارای کلسترول می باشد.کره گیاهی فاقد کلسترول، ویتامین ها و املاح موجود در کره حیوانی است. ولی این نکته را به خاطر داشته باشید که این دو به یک اندازه کالری تولید میکنند و هر ۱۰۰ گرم آن حدود ۱۰۰ کالری انرژی دارد.
●بهترین نوع کره برای کودکان، نوجوانان و کسانی که نیاز به کالری بیشتری دارند مصرف کره حیوانی توصیه می شود.
●کسانی که اضافه وزن دارند بهتر است ویتامین های مورد نیاز را از مواد لبنی کم چربی تر مثل شیر و ماست کم چرب بدست بیاورند که محتوای ویتامین و کلسیم آنها هیچ فرقی با نوع پر چربی آن ندارد.
توصیه میشود افرادی که تحرک کم دارند از مصرف کره حیوانی خودداری کنند.
کره حیوانی اصل چربی بوده که از سرشیر یا از ماست زده میشود، همچنین مزاج آن تر و گرم بوده، و هرچه بماند رطوبت آن کم می شود و رو به خشکی میرود.
کره حیوانی بر حسب اینکه از شیر چه نوع حیوانی گرفته شده باشد روشن یا تیره میشود، و برای افرادی که کارهای سنگینی میکنند یا شغل سخت مانند کشاورزی دارند مناسب بوده است.
کره حیوانی در مقایسه با نوع گیاهی(مارگارین) خطر حمله قلبی را کاهش می دهد و با خطر کمتر چاقی همراه است.
کره گیاهی خواص ظاهری و فیزیکی مشابه با کره لبنی دارد ولی پایه اصلی آن شیر نیست.این محصول اغلب از نوع روغن های نباتی چون ذرت، افتابگردان ،سویا، کتان … به همراه برخی افزودنی ها تهیه می شود.
این کره خواص تغذیه ای روغن های گیاهی را دارا بوده ولی بدلیل فرآیند های حرارتی تا حدود زیادی از فواید مغذی هایش کاسته می شود.
فرایند تولید کره با استفاده از هم زدن انواع خامه معمولی و یا خامه ترش انجام می پذیرد. در واقع خامه ای با ۳۵ تا ۴۲ درصد چربی شیر برای کره گیری مناسب است. در حالت کلی تولید کره در ۴ نوع مختلف می باشد : کره شیرین، کره ترش و هرکدام از این موارد می توانند همراه با نمک طعام و یا بدون نمک طعام باشند.
کره باید رنگ طبیعی خود یعنی رنگ بین سفید خامه ای تا زرد کهربایی داشته و هیچ خال و لکه ای نداشته باشد.
طعم طبیعی آن عاری از هرگونه عطر نامناسب غیر طبیعی ،ترشیدگی و تندی … باشد.

فرایند تولید کره از دو طریق انجام میگیرد که مداوم و غیر مداوم نام دارد.در حالت مداوم از ماشین های کره زنی و در حالت غیر مداوم از گردونه کره زنی یا چرن استفاده می شود.
بر اساس اینکه چه مقدار میخواهیم از کره نگهداری کنیم دمای نگهداری تغییر خواهد یافت. برای نگهداری طولانی مدت کره باید در دمای ۱۸- درجه قرار بگیرد.اما برای مثال : درصورتی که بخواهیم کره را در دمای ۴ درجه سانتی گراد نگهداری کنیم فقط به مدت یک هفته میتوان از آن استفاده کرد.
کره نباید در معرض نور آفتاب قرار بگیرد. و باید در جای خنک نگهداری شود، همچنین این ماده نباید در نزدیکی مواد بو دار و یا به صورت طولانی مدت در تماس با برخی از فلزات از جمله مس باشد.
