سلام
اومدم اینجا چون همیشه نشنیده گرفته شدم، نه اینکه دیگران بهم توجه نکنن، خودم به خودم توجه نکردم و چیزایی که توی دل و ذهن و افکارمه رو نمی گفتم، چون فکر می کردم آدم های دور ورم وقت برای چرت و پرت های درونیم ندارن(درست فهمیدی، من یک intj هستم با کلی فلسفه و افکار عمیق درونی که همیشه اون رو با چرت و پرت گویی های ظاهری پنهان می کنه، چون میترسه، مثل همین الان که داره چرت و پرت میگه!)
برای تخلیه این زهر درون افکارم خیلی تلاش کردم، اول رفته بودم سمت نویسندگی، داستان و رمان و دلنوشته، بعد کانال زدم،بعد توییتر، بعد سعی کردم آدم های امن زندگیم رو بشناسم و خودم باشم ولی نشد که نشد...نشد چون هر بار آخرای اون داستان لو می رفتم که من کی ام، و می ترسیدم از این که صاحب این افکار شناخته بشم!
حالا امید دارم که اینجا همون جایی باشه که بتونم این گندآب درون ذهنم رو سرریز کنم و بنویسم، حتی به ازای خونده نشدن!
