🌿 نیاز به تأیید
چهارشنبه: اگر هیچوقت خودت را تأیید نکنی، هیچ تأییدی کافی نخواهد بود
آیا تا به حال دقت کردهای که بعضی آدمها، با وجود تمام موفقیتها، باز هم احساس کافی بودن نمیکنند؟
مدرک میگیرند...
باز هم کافی نیست.
تشویق میشوند...
باز هم آرام نمیشوند.
موفق میشوند...
باز هم منتظر تأیید بعدی هستند.
چرا؟
چون مشکل، کمبود تشویق نیست.
مشکل این است که هیچ تشویقی، جای خالی چیزی را پر نمیکند که در درون خودمان وجود ندارد.
فرض کن کوزهای سوراخ باشد.
مهم نیست چقدر در آن آب بریزی.
باز هم خالی میشود.
نیاز به تأیید هم گاهی همینگونه است.
اگر در درون خودمان باور نکرده باشیم که ارزشمندیم، تعریفهای دیگران فقط برای مدتی کوتاه حالمان را خوب میکنند.
بعد دوباره همان سؤال برمیگردد:
«واقعاً کافی هستم؟»
شاید برای همین است که بعضی آدمها، بعد از شنیدن ده تعریف، فقط همان یک انتقاد را به خاطر میسپارند.
چون ذهنشان دنبال حقیقت نیست...
دنبال تأیید باوری است که سالها دربارهی خودشان ساختهاند.
اگر در اعماق وجودم باور داشته باشم:
«من کافی نیستم...»
ذهنم هر مدرکی را که خلاف این باشد، موقتی میبیند.
اما کوچکترین نشانهای که این باور را تأیید کند، محکم به آن میچسبد.
اینجاست که یک سؤال مهم به وجود میآید:
اگر تمام عمر دنبال تأیید دیگران بدوم، اما هیچوقت خودم، خودم را نپذیرم... آیا این دویدن هیچوقت تمام میشود؟
شاید نه.
چون هیچ انسانی نمیتواند زخمی را درمان کند که ما اجازه ندادهایم خودمان آن را ببینیم.
آرامش، از روزی شروع میشود که برای اولین بار، به جای اینکه از همه بپرسیم:
«آیا من ارزشمندم؟»
از خودمان بپرسیم:
«چرا سالهاست باور کردهام که ارزشم را باید دیگران تعیین کنند؟»
شاید تمام این سالها، دنبال چیزی در بیرون میگشتیم...
که از همان ابتدا باید در درونمان پیدا میشد.
🌱 تلنگر امروز:
اگر از امروز، هیچکس دیگر تو را تحسین نکند...
آیا دلیلی برای دوست داشتن خودت پیدا میکنی؟
یا تازه متوجه میشوی که تمام این سالها، خودت را از نگاه دیگران قرض گرفته بودی؟
شاید آزادی، از جایی شروع شود که ارزش خودمان را از دیگران پس بگیریم...
و برای اولین بار، خودمان آن را باور کنیم.
نویسنده: Fereshtehbanoo
#نیاز_به_تأیید #خودشناسی #رشد_فردی #آرامش_ذهن #سفر_درونی #ویرگول