🔥 خشم
سه‌شنبه: خشم‌هایی که نگفتیم
گاهی ما از یک اتفاق عصبانی نمی‌شویم؛ از تمام چیزهایی عصبانی می‌شویم که مدت‌هاست نگفته‌ایم.
چند بار شده ناراحت شوی، اما چیزی نگویی؟
چند بار شده حرفی اذیتت کند، اما برای اینکه بحثی پیش نیاید، سکوت کنی؟
چند بار شده به خودت بگویی:
«اشکالی ندارد...»
در حالی که واقعاً اشکال داشته است؟
خیلی از ما یاد گرفته‌ایم که ناراحتی‌مان را نشان ندهیم.
فکر می‌کنیم اگر چیزی نخواهیم، آدم بهتری هستیم.
اگر اعتراض نکنیم، آرام‌تر هستیم.
اگر تحمل کنیم، یعنی قوی‌تر هستیم.
اما احساساتی که دیده نشوند، همیشه از بین نمی‌روند.
گاهی فقط جایی درون ما جمع می‌شوند.
مثل زخمی که روی آن را می‌پوشانیم، اما هنوز درمان نشده است.
و بعد یک اتفاق کوچک...
یک جمله‌ی ساده...
یک رفتار معمولی...
می‌تواند تمام آن ناراحتی‌های جمع‌شده را بیرون بیاورد.
آن وقت شاید خودمان هم تعجب کنیم:
«چرا این‌قدر عصبانی شدم؟»
چون شاید فقط برای امروز عصبانی نشده‌ایم.
شاید برای تمام روزهایی عصبانی هستیم که احساس کردیم شنیده نشدیم.
برای تمام لحظه‌هایی که خواسته‌هایمان را نادیده گرفتیم.
برای تمام زمان‌هایی که از ترس از دست دادن آدم‌ها، خودمان را کنار گذاشتیم.
اما راه حل، فقط انفجار خشم نیست.
همان‌طور که راه حل، فرو خوردن همیشگی آن نیست.
رشد یعنی یاد بگیریم احساساتمان را قبل از اینکه تبدیل به انفجار شوند، ببینیم.
یاد بگیریم حرف بزنیم.
مرز بگذاریم.
و مسئولانه از خودمان مراقبت کنیم.
🌱 تلنگر امروز:
آیا بعضی از خشم‌های من مربوط به امروز هستند؟
یا بخشی از آن‌ها، ناراحتی‌هایی هستند که مدت‌هاست به آن‌ها توجه نکرده‌ام؟
شاید گاهی قبل از اینکه از دیگران عصبانی باشیم، لازم است ببینیم چه چیزهایی را مدت‌هاست از خودمان پنهان کرده‌ایم.
نویسنده: Fereshtehbanoo
#خشم #خودشناسی #رشد_فردی #آرامش_ذهن #سفر_درونی #ویرگول
