🔥 خشم
دوشنبه: وقتی خشم، نگاه ما را محدود می‌کند
گاهی خشم آن‌قدر بلند صحبت می‌کند که اجازه نمی‌دهد حقیقت را کامل ببینیم.
وقتی عصبانی هستیم، معمولاً یک داستان مشخص در ذهنمان شکل می‌گیرد:
من درست می‌گویم.
او اشتباه کرده.
او باید تغییر کند.
او باید بفهمد چه آسیبی به من زده.
و شاید واقعاً هم طرف مقابل اشتباه کرده باشد.
شاید حرف نامناسبی زده باشد.
شاید رفتاری داشته باشد که ناراحت‌کننده بوده است.
اما یک سؤال مهم وجود دارد:
آیا ممکن است در کنار اشتباه دیگران، چیزی هم برای دیدن در خود من وجود داشته باشد؟
خیلی وقت‌ها خشم، تمام توجه ما را روی رفتار دیگری می‌برد.
می‌بینیم که او چه گفت.
چه کرد.
چه چیزی را رعایت نکرد.
اما نمی‌بینیم:
من چگونه واکنش نشان دادم؟
من چگونه حرف زدم؟
آیا خواسته‌ام را واضح بیان کردم؟
آیا انتظار داشتم دیگری چیزی را بداند که هیچ‌وقت به او نگفته بودم؟
دیدن سهم خودمان به معنی این نیست که همه‌ی تقصیرها گردن ماست.
به معنی این نیست که دیگران حق داشته‌اند به ما آسیب بزنند.
بلکه یعنی آن‌قدر برای رشد خودمان ارزش قائلیم که حاضر باشیم خودمان را هم ببینیم.
گاهی آسان‌ترین کار این است که تمام مشکل را بیرون از خودمان پیدا کنیم.
چون تا وقتی فقط دنبال مقصر بگردیم، مجبور نیستیم چیزی را در خودمان تغییر دهیم.
اما تغییر از جایی شروع می‌شود که بتوانیم با خودمان صادق باشیم.
نه با سرزنش...
با آگاهی.
شاید سؤال بهتر این نباشد که:
«چه کسی باعث شد من عصبانی شوم؟»
شاید سؤال عمیق‌تر این باشد:
«این اتفاق چه چیزی درباره‌ی من به من نشان می‌دهد؟»
🌱 تلنگر امروز:
در آخرین موقعیتی که عصبانی شدم...
آیا فقط اشتباه دیگری را دیدم؟
یا توانستم سهم خودم را هم بدون دفاع کردن از خودم ببینم؟
شاید شناخت خشم، فقط شناخت یک احساس نباشد...
شاید راهی باشد برای شناخت خود واقعی‌مان.
نویسنده: Fereshtehbanoo
#خشم #خودشناسی #رشد_فردی #آرامش_ذهن #سفر_درونی #ویرگول
