
میگم غریبه ی دلم امروز داشتم به یادت پیامای قدیمی که ساعت ها بینمون رد وبدل میشد میخوندم!
من و تویی که حتی ساعتی از هم بی خبر نبودیم چی شد که الان بدون خبرم ازت؟
منی که آخر شبم مال تو بود اون قدر با هم چت می کردیم تا باهم گیج می شدیم چی شد که الان مدت هاست ازت پیامی ندارم؟
اون همه حس خوبی که تو بهم القا می کردی چی شد که الان تبدیل به این درد بی درمون شد؟
تویی که من فقط درجه خاصی تو قلبت داشتم چی شد که الان همه تو قلبت درجه دارشدن؟
منی که با لبخند و ذوق برات تایپ می کردم چی شد که الان با نوشتن این پیام اشک می ریزم؟
منی که بهتر از همه بلدت بودم چی شد که الان آدم مقابلم نمیشناسم؟
چی شد اون چشمای گرمت نسبت بهم سرد شد؟
چجوری میتونی جوری رفتار کنی که انگار منی وجود ندارم؟
دلم میخواد سرت این قدر جیغ بزنم تا حنجرم به خونریزی بیوفته!
بیا غریبه دلم بیا که یه نفر به اندازه هر نفسی که میکشه آرزوی مرگداره.